Συγκλονιστικό μήνυμα από τον πιλότο του μαχητικού αεροσκάφους που άφησε άφωνους όλους τους Έλληνες στο 8:18'' Σηκώστε το κεφάλι ψηλά!!!
»
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εθνικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εθνικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2014
Αεροπορική επίδειξη F-16 στη Θεσσαλονίκη 28/10/2014 για την επέτειο του ΌΧΙ.
Συγκλονιστικό μήνυμα από τον πιλότο του μαχητικού αεροσκάφους που άφησε άφωνους όλους τους Έλληνες στο 8:18'' Σηκώστε το κεφάλι ψηλά!!!
»
Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012
H συνθήκη της Λωζάννης (1923) και η αιτία του Γ' Παγκοσμίου πολέμου.
Ρεαλιστικό μελλοντικό σενάριο:
Η Τουρκία εισβάλλει στην Συρία για "ανθρωπιστικούς" λόγους παρακινούμενη από τους δυτικούς ή με δική της πρωτοβουλία.
Ο ΑΣΣΑΝΤ τυπικά της κηρύσσει τον πόλεμο και ζητά την βοήθεια των ρώσων και των κινέζων.
Αυτόματα η Τουρκία χαρακτηρίζεται τεχνικά εμπόλεμη.
Με βάση την συνθήκη της Λωζάννης έχει δικαιώματα να παρεμποδίζει την ναυσιπλοοία στα στενά του Βοσπόρου και να ελέγχει τα πλοία που υποπτεύεται ότι βοηθούν τον εχθρό της.
Νομίζετε ότι κάτι τέτοιο θα το ανεχθεί η Ρωσία του Πούτιν?
Ποιοί θα αποφασίζουν για τυχόν ενστάσεις της Ρωσίας για τους χειρισμούς της Τουρκίας στα στενά του Βοσπόρου?
H Aγγλία,η Γαλλία, η Ιταλία, η Ιαπωνία (!)
Καταλάβατε τώρα γιατί ήδη η Κίνα που είναι σύμμαχος με την Ρωσία στο θέμα της Συρίας τρώγεται αυτό τον καιρό με την Ιαπωνία?
Στην συνθήκη της Λωζάννης γίνεται επίκληση μίας προγενέστερης συνθήκης για τα σύνορα της Συρίας και του Ιράκ, ρυθμίζονται θέματα για δικαιώματα αιχμαλώτων, για αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών με βάση την θρησκεία.
Σας θυμίζουν και έχουν χρησιμότητα σε κάτι αυτές οι ρυθμίσεις σήμερα?
Aν αμφισβητηθεί έμπρακτα η ισχύς της συνθήκης αυτής ακόμη και η τύχη των νησιών του Αιγαίου αλλάζει.
Η συνθήκη αυτή είναι σήμερα σημαντική γιατί ρυθμίζει από το 1923 τα σύνορα σε περιοχές που γνωρίζουμε σήμερα ότι έχουν αξιόλογα ενεργειακά αποθέματα και πολύτιμους φυσικούς πόρους.
Οι προβλέψεις της κάλυπταν θέματα υπό το πρίσμα των τότε γνωστών δεδομένων.
Οι ρυθμίσεις της συνθήκης επέτρεψαν στην Τουρκία να μην συμμετάσχει στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Αν η Τουρκία ήταν εμπόλεμη με οποιοδήποτε σύμμαχο ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος θα ήταν σίγουρα βραχύτερος και πιθανότατα με άλλο νικητή και δεν θα υπήρχε η συμφωνία της Γιάλτας, ούτε όμως και η Τουρκία.
Στο σενάριο αυτό η πιθανότερη εξέλιξη είναι η σύρραξη Τουρκίας και Ρωσίας με πιθανότερη κατάληξη την εισβολή της Ρωσίας με σκοπό την κατάληψη των στενών του Βοσπόρου.
Τότε υποχρεωτικά θα πρέπει η Τουρκία που είναι χώρα του ΝΑΤΟ να επικαλεσθεί αρχικά την βοήθεια της Αγγλίας και της Ιταλίας και της Γαλλίας.
'Οταν η βοήθεια αυτή δεν επαρκέσει θα προκύψει και η ανάμιξη της Ιαπωνίας στην Απω Ανατολή για διάσπαση των ρωσικών δυνάμεων.
Το σενάριο αυτό ήδη βρίσκεται στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ σε πολλά site που επικαλούνται προβλέψεις μοναχών όπως πχ ο Παίσιος.
Κανένας όμως δεν επεξεργάστηκε λογικά το γιατί πρόκειται να επισυμβούν αυτές οι εξελίξεις.
Απλά τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Η εισβολή της Τουρκίας θα προκύψει, γιατί τα συριακά παράλια είναι ήδη οπλισμένα με ρωσικούς πυραύλους που δεν επιτρέπουν να γίνει ναυτικός αποκλεισμός.
Κάθε εχθρικό πλοίο σε απόσταση 200 χιλιομέτρων από τα παράλια κινδυνεύει να βυθισθεί.
Επιπλέον δεν είναι δυνατή και η δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων εκ μέρους των δυτικών, όπως έδειξε πρόσφατα η εμπειρία της κατάρριψης ενός τουρκικού αερσκάφους τύπου RF-4 που επιχείρησε να αεροφωτογραφήσει από χαμηλό ύψος την παράκτια συριακή άμυνα.
Σαν μόνη λύση απομένει η δράση δυνάμεων στο έδαφος και ο εξοπλισμός των ανταρτών.
Αυτά ήδη γίνονται μέσω των κούρδων της περιοχής, αλλά η Τουρκία δεν μπορεί να τους επιτρέψει να υπερεξοπλισθούν ή να οργανωθούν επιχειρησιακά.
'Οταν ακούσετε για καταρρίψεις συριακών αεροπλάνων εκ μέρους των ανταρτών να ξέρετε ότι η εισβολή των τούρκων είναι επικείμενη στην Συρία.
Οι τούρκοι δεν θα επιτρέψουν ποτέ την απόκτηση αξιόλογων αντιαεροπορικών όπλων στους Κούρδους, γιατί ξέρουν ότι μετά τις επιχειρήσεις θα χρησιμοποιηθούν εναντίον τους.
Το συνολικό σχέδιο αποσταθεροποίησης της Συρίας είναι αμερικάνικης εμπνεύσεως και είχε ως σκοπό να ενισχύσει το Ισραήλ, κατεδαφίζοντας τα εθνικά κράτη των μουσουλμάνων.
Για να γίνει αυτό δυνατό έπρεπε να ξεφορτωθούν τις ηγεσίες παλαιάς κοπής και να εισάγουν ένα είδος ανάπηρης δημοκρατίας που βασίζεται σε διεφθαρμένους, αλλά συγχρόνως λαοφιλείς ηγέτες τύπου Ιουλίας Τιμοσένκο και καθεστώτων Γεωργίας και Ουκρανίας.
Έπρεπε επίσης να εξουδετερωθεί το "σκληροπυρηνικό" Ιράν.
Η λύση που έχει επιλεγεί είναι η καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων του με δηλωμένο σκοπό να μην δημιουργηθεί πυρηνική βόμβα από τους τρομοκράτες Ιρανούς.
Σε κάποια άλλη εποχή μπορεί να γινόταν πιστευτός ο ισχυρισμός, αλλά ήδη το Πακιστάν διαθέτει πυρηνικά όπλα.
Γιατί δεν φοβούνται το Πακιστάν που θα μπορούσε να πουλήσει ή να φτιάξει για λογαριασμό των Ιρανών πυρηνικά όπλα?
O μόνος πραγματικός κίνδυνος που φοβούνται είναι η αποτυχία της επιχειρήσεως, όπως έγινε πχ επί Κάρτερ για την σωτηρία των ομήρων της αμερικανικής πρεσβείας στην Τεχεράνη.
Η αποτυχία αυτή στοίχησε την προεδρία στον Κάρτερ και οφειλόταν σε τεχνικά λάθη εξοπλισμού των αμερικάνικων ελικοπτέρων.
Το λάθος αυτό δεν θέλει να το επαναλάβει ο ΟΜΠΑΜΑ προεκλογικά και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα.
Τα πυρηνικά εργαστήρια και εργοστάσια του ιράν είναι διεσπαρμένα και πολλά από αυτά είναι υπόγεια.
Για να πληγούν χρειάζονται την βοήθεια πολύ εξειδικευμένου και τεχνικά αδοκίμαστου πολεμικού εξοπλισμού.
Τα λάθη και οι παράπλευρες απώλειες σε αμάχους καθώς και η κατά λάθος πυρηνική μόλυνση περιοχών είναι πολύ πιθανά.
Για τον λόγο αυτό σχεδιάστηκε και διευκολύνθηκε μία επιχείρηση παραπληροφόρησης του κοινού και του εχθρού.
Ξαφνικά με πρόσχημα μια βλάσφημη ταινία για τον Μωάμεθ αμερικανοισραηλινής παραγωγής διοργανώθηκαν "αυθόρμητες" επιθέσεις μουσουλμάνων σε αμερικάνικες πρεσβείες σε μουσουλμανικά εδάφη.
Ο στόχος της επιχείρησης ήταν να καταστραφεί κάποια πρεσβεία ή να πιασθούν κάπου όμηροι ή να σκοτωθούν Αμερικανοί διπλωμάτες για να επαναληφθεί το προεκλογικό σκηνικό επί Κάρτερ και να δικαιολογηθεί κατ αυτό τον τρόπο η επίθεση στο Ιράν και στην Συρία πριν τις αμερικανικές εκλογές.
Η μεθόδευση αυτή καλύπτει και τον κίνδυνο αποτυχίας των επιχειρήσεων ή τις παράπλευρες απώλειες, καθώς οι αντίπαλοι μουσουλμάνοι εμφανίζονται αποκρουστικοί να χύνουν the first blood, για να χρησιμοποιήσω την ορολογία της πρώτης ταινίας του RAMBO που αντιπροσωπεύει επάξια την νοοτροπία, την γνώση, αλλά και τις μεθόδους των πολιτικών σχεδιαστών της επιχείρησης.
Στα πλαίσια αυτά πρέπει να ειδωθεί και η επίθεση όχλου στην Αμερικάνικη πρεσβεία της Βεγγάζης στην Λιβύη με θύμα τον αμερικανό πρεσβευτή.
Ενδέχεται η επίθεση να ήταν αναμενόμενη και στημένη από τους Αμερικανούς με σκοπό να διαρρεύσουν χαλκευμένα έγγραφα σχεδίων με λεπτομέρειες και ημερομηνίες για τις σχεδιαζόμενες επιχειρήσεις.
Ο πρεσβευτής-θύμα δεν ήταν τυχαίος διπλωμάτης και είχε θητεύσει σε κρίσιμα πόστα συμπεριλαμβανόμενης της Δαμασκού και της Ιερουσαλήμ .
Είχε κατάρτιση σε σχεδιασμό πολεμικών επιχειρήσεων (σπουδές), γύρισε πρόσφατα στη Λιβύη από ταξίδι σε ευρωπαικές πρωτεύουσες και σίγουρα στο αρχείο του είχε πρόσφατες ενημερώσεις και στοιχεία για μελλοντικές επιχειρήσεις.
'Ηξερε όμως την ημερομηνία έναρξης των επιχειρήσεων?
Oι μουσουλμάνοι πάντως την γνωρίζουν από άλλη πηγή και την προσδιορίζουν από τις 3 Νοεμβρίου έως τις 23 Νοεμβρίου 2012...
Η Τουρκία εισβάλλει στην Συρία για "ανθρωπιστικούς" λόγους παρακινούμενη από τους δυτικούς ή με δική της πρωτοβουλία.
Ο ΑΣΣΑΝΤ τυπικά της κηρύσσει τον πόλεμο και ζητά την βοήθεια των ρώσων και των κινέζων.
Αυτόματα η Τουρκία χαρακτηρίζεται τεχνικά εμπόλεμη.
Με βάση την συνθήκη της Λωζάννης έχει δικαιώματα να παρεμποδίζει την ναυσιπλοοία στα στενά του Βοσπόρου και να ελέγχει τα πλοία που υποπτεύεται ότι βοηθούν τον εχθρό της.
Νομίζετε ότι κάτι τέτοιο θα το ανεχθεί η Ρωσία του Πούτιν?
Ποιοί θα αποφασίζουν για τυχόν ενστάσεις της Ρωσίας για τους χειρισμούς της Τουρκίας στα στενά του Βοσπόρου?
H Aγγλία,η Γαλλία, η Ιταλία, η Ιαπωνία (!)
Καταλάβατε τώρα γιατί ήδη η Κίνα που είναι σύμμαχος με την Ρωσία στο θέμα της Συρίας τρώγεται αυτό τον καιρό με την Ιαπωνία?
Στην συνθήκη της Λωζάννης γίνεται επίκληση μίας προγενέστερης συνθήκης για τα σύνορα της Συρίας και του Ιράκ, ρυθμίζονται θέματα για δικαιώματα αιχμαλώτων, για αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών με βάση την θρησκεία.
Σας θυμίζουν και έχουν χρησιμότητα σε κάτι αυτές οι ρυθμίσεις σήμερα?
Aν αμφισβητηθεί έμπρακτα η ισχύς της συνθήκης αυτής ακόμη και η τύχη των νησιών του Αιγαίου αλλάζει.
Η συνθήκη αυτή είναι σήμερα σημαντική γιατί ρυθμίζει από το 1923 τα σύνορα σε περιοχές που γνωρίζουμε σήμερα ότι έχουν αξιόλογα ενεργειακά αποθέματα και πολύτιμους φυσικούς πόρους.
Οι προβλέψεις της κάλυπταν θέματα υπό το πρίσμα των τότε γνωστών δεδομένων.
Οι ρυθμίσεις της συνθήκης επέτρεψαν στην Τουρκία να μην συμμετάσχει στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Αν η Τουρκία ήταν εμπόλεμη με οποιοδήποτε σύμμαχο ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος θα ήταν σίγουρα βραχύτερος και πιθανότατα με άλλο νικητή και δεν θα υπήρχε η συμφωνία της Γιάλτας, ούτε όμως και η Τουρκία.
Στο σενάριο αυτό η πιθανότερη εξέλιξη είναι η σύρραξη Τουρκίας και Ρωσίας με πιθανότερη κατάληξη την εισβολή της Ρωσίας με σκοπό την κατάληψη των στενών του Βοσπόρου.
Τότε υποχρεωτικά θα πρέπει η Τουρκία που είναι χώρα του ΝΑΤΟ να επικαλεσθεί αρχικά την βοήθεια της Αγγλίας και της Ιταλίας και της Γαλλίας.
'Οταν η βοήθεια αυτή δεν επαρκέσει θα προκύψει και η ανάμιξη της Ιαπωνίας στην Απω Ανατολή για διάσπαση των ρωσικών δυνάμεων.
Το σενάριο αυτό ήδη βρίσκεται στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ σε πολλά site που επικαλούνται προβλέψεις μοναχών όπως πχ ο Παίσιος.
Κανένας όμως δεν επεξεργάστηκε λογικά το γιατί πρόκειται να επισυμβούν αυτές οι εξελίξεις.
Απλά τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Η εισβολή της Τουρκίας θα προκύψει, γιατί τα συριακά παράλια είναι ήδη οπλισμένα με ρωσικούς πυραύλους που δεν επιτρέπουν να γίνει ναυτικός αποκλεισμός.
Κάθε εχθρικό πλοίο σε απόσταση 200 χιλιομέτρων από τα παράλια κινδυνεύει να βυθισθεί.
Επιπλέον δεν είναι δυνατή και η δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων εκ μέρους των δυτικών, όπως έδειξε πρόσφατα η εμπειρία της κατάρριψης ενός τουρκικού αερσκάφους τύπου RF-4 που επιχείρησε να αεροφωτογραφήσει από χαμηλό ύψος την παράκτια συριακή άμυνα.
Σαν μόνη λύση απομένει η δράση δυνάμεων στο έδαφος και ο εξοπλισμός των ανταρτών.
Αυτά ήδη γίνονται μέσω των κούρδων της περιοχής, αλλά η Τουρκία δεν μπορεί να τους επιτρέψει να υπερεξοπλισθούν ή να οργανωθούν επιχειρησιακά.
'Οταν ακούσετε για καταρρίψεις συριακών αεροπλάνων εκ μέρους των ανταρτών να ξέρετε ότι η εισβολή των τούρκων είναι επικείμενη στην Συρία.
Οι τούρκοι δεν θα επιτρέψουν ποτέ την απόκτηση αξιόλογων αντιαεροπορικών όπλων στους Κούρδους, γιατί ξέρουν ότι μετά τις επιχειρήσεις θα χρησιμοποιηθούν εναντίον τους.
Το συνολικό σχέδιο αποσταθεροποίησης της Συρίας είναι αμερικάνικης εμπνεύσεως και είχε ως σκοπό να ενισχύσει το Ισραήλ, κατεδαφίζοντας τα εθνικά κράτη των μουσουλμάνων.
Για να γίνει αυτό δυνατό έπρεπε να ξεφορτωθούν τις ηγεσίες παλαιάς κοπής και να εισάγουν ένα είδος ανάπηρης δημοκρατίας που βασίζεται σε διεφθαρμένους, αλλά συγχρόνως λαοφιλείς ηγέτες τύπου Ιουλίας Τιμοσένκο και καθεστώτων Γεωργίας και Ουκρανίας.
Έπρεπε επίσης να εξουδετερωθεί το "σκληροπυρηνικό" Ιράν.
Η λύση που έχει επιλεγεί είναι η καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων του με δηλωμένο σκοπό να μην δημιουργηθεί πυρηνική βόμβα από τους τρομοκράτες Ιρανούς.
Σε κάποια άλλη εποχή μπορεί να γινόταν πιστευτός ο ισχυρισμός, αλλά ήδη το Πακιστάν διαθέτει πυρηνικά όπλα.
Γιατί δεν φοβούνται το Πακιστάν που θα μπορούσε να πουλήσει ή να φτιάξει για λογαριασμό των Ιρανών πυρηνικά όπλα?
O μόνος πραγματικός κίνδυνος που φοβούνται είναι η αποτυχία της επιχειρήσεως, όπως έγινε πχ επί Κάρτερ για την σωτηρία των ομήρων της αμερικανικής πρεσβείας στην Τεχεράνη.
Η αποτυχία αυτή στοίχησε την προεδρία στον Κάρτερ και οφειλόταν σε τεχνικά λάθη εξοπλισμού των αμερικάνικων ελικοπτέρων.
Το λάθος αυτό δεν θέλει να το επαναλάβει ο ΟΜΠΑΜΑ προεκλογικά και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα.
Τα πυρηνικά εργαστήρια και εργοστάσια του ιράν είναι διεσπαρμένα και πολλά από αυτά είναι υπόγεια.
Για να πληγούν χρειάζονται την βοήθεια πολύ εξειδικευμένου και τεχνικά αδοκίμαστου πολεμικού εξοπλισμού.
Τα λάθη και οι παράπλευρες απώλειες σε αμάχους καθώς και η κατά λάθος πυρηνική μόλυνση περιοχών είναι πολύ πιθανά.
Για τον λόγο αυτό σχεδιάστηκε και διευκολύνθηκε μία επιχείρηση παραπληροφόρησης του κοινού και του εχθρού.
Ξαφνικά με πρόσχημα μια βλάσφημη ταινία για τον Μωάμεθ αμερικανοισραηλινής παραγωγής διοργανώθηκαν "αυθόρμητες" επιθέσεις μουσουλμάνων σε αμερικάνικες πρεσβείες σε μουσουλμανικά εδάφη.
Ο στόχος της επιχείρησης ήταν να καταστραφεί κάποια πρεσβεία ή να πιασθούν κάπου όμηροι ή να σκοτωθούν Αμερικανοί διπλωμάτες για να επαναληφθεί το προεκλογικό σκηνικό επί Κάρτερ και να δικαιολογηθεί κατ αυτό τον τρόπο η επίθεση στο Ιράν και στην Συρία πριν τις αμερικανικές εκλογές.
Η μεθόδευση αυτή καλύπτει και τον κίνδυνο αποτυχίας των επιχειρήσεων ή τις παράπλευρες απώλειες, καθώς οι αντίπαλοι μουσουλμάνοι εμφανίζονται αποκρουστικοί να χύνουν the first blood, για να χρησιμοποιήσω την ορολογία της πρώτης ταινίας του RAMBO που αντιπροσωπεύει επάξια την νοοτροπία, την γνώση, αλλά και τις μεθόδους των πολιτικών σχεδιαστών της επιχείρησης.
Στα πλαίσια αυτά πρέπει να ειδωθεί και η επίθεση όχλου στην Αμερικάνικη πρεσβεία της Βεγγάζης στην Λιβύη με θύμα τον αμερικανό πρεσβευτή.
Ενδέχεται η επίθεση να ήταν αναμενόμενη και στημένη από τους Αμερικανούς με σκοπό να διαρρεύσουν χαλκευμένα έγγραφα σχεδίων με λεπτομέρειες και ημερομηνίες για τις σχεδιαζόμενες επιχειρήσεις.
Ο πρεσβευτής-θύμα δεν ήταν τυχαίος διπλωμάτης και είχε θητεύσει σε κρίσιμα πόστα συμπεριλαμβανόμενης της Δαμασκού και της Ιερουσαλήμ .
Είχε κατάρτιση σε σχεδιασμό πολεμικών επιχειρήσεων (σπουδές), γύρισε πρόσφατα στη Λιβύη από ταξίδι σε ευρωπαικές πρωτεύουσες και σίγουρα στο αρχείο του είχε πρόσφατες ενημερώσεις και στοιχεία για μελλοντικές επιχειρήσεις.
'Ηξερε όμως την ημερομηνία έναρξης των επιχειρήσεων?
Oι μουσουλμάνοι πάντως την γνωρίζουν από άλλη πηγή και την προσδιορίζουν από τις 3 Νοεμβρίου έως τις 23 Νοεμβρίου 2012...
Αναδημοσίευση από: ramnousia.com
»
Κυριακή 25 Μαρτίου 2012
25 Μαρτίου, Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και η ανεξαρτησία.
Ευαγγελισμός της Θεοτόκου.
Αυτή είναι η ημέρα για να γιορτάσουμε το θετικό μήνυμα που δόθηκε από τον άγγελο του Θεού στην Παναγία.
Ένας άγγελος ήρθε σε αυτήν, έδωσε ένα κρίνο και της είπε ότι θα φέρει στον κόσμο τον Υιό του Θεού, ο Σωτήρας του κόσμου.
Ο Ευαγγελισμός όνομα προέρχεται από την ελληνική Ευαγγελία λέξη που σημαίνει «καλό μήνυμα». Την ημέρα αυτή ο καθένας που ονομάζεται Ευάγγελος ή Ευαγγελία, γιορτάζει την ημέρα το όνομά τους. Όσον αφορά για τον ιερό αυτό ημέρας, κανείς δεν εργάζεται.
Η Μέρα της Ανεξαρτησίας.
Μετά από 400 χρόνια υπό τουρκική κατοχή, στις 25 Μαρτίου 1821,ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, ο οποίος ήταν επίσκοπος, ύψωσε τη σημαία της Ελληνικής Επανάστασης.
Οι Έλληνες σε όλη την Ελλάδα άρχισαν να μάχονται για την ελευθερία τους και ήταν σε θέση, μετά από πολλά χρόνια να χύσουν το αίμα τους, για να απαλλαγούν από τους κατακτητές.
Είναι εθνική αργία. Τα σχολεία είναι κλειστά για την ημέρα και πολύ λίγες επιχειρήσεις είναι ανοιχτά. Παρελάσεις γίνονται παντού στην Ελλάδα. Οι μικρές πόλεις και τα χωριά έχουν μια παρέλαση με τα παιδιά του σχολείου, ντυμένους στα άσπρα και τα μπλε χρώματα της ελληνικής σημαίας.
Στις μεγαλύτερες πόλεις η παρέλαση των παιδιών σχολικής ηλικίας ακολουθείται από την παρέλαση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Όλα αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν(η συνέβαιναν πλέον) κάθε χρόνο μπροστά στα μάτια των υπερήφανων γονέων και οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι παρακολουθούν από την εξέδρα των επισήμων την παρέλαση.
Πηγή φωτογραφίας: filoumenos.com
»
Σημαίες της Ελληνικής Επανάστασης.
Δείτε όλες τις Σημαίες της Ελληνικής Επανάστασης.
Πηγή: schools.ac.cy
»
Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012
Οι Σκοπιανοί κλέβουν ότι είναι Ελληνικό και η Ελληνική κυβέρνηση κοιμάται τον ύπνο του δικαίου...
Μετά από την αρπαγή μέρους της ιστορία μας, τώρα κλέβουν και τα προϊόντα μας, τα προϊόντα Π.Ο.Π. δηλαδή Προϊόντα με Ονομασία Προέλευσης που μόνο η Ελλάδα παράγει με αυτήν την ονομασία και όχι σε όλη την επικράτειά της αλλά σε μερικά από τα μέρη της.
Δείτε λοιπόν το τηλεοπτικό σποτ που διαφημίζετε Λευκό τυρί ως Σκοπιανική φέτα και όχι μόνο... Ακούστε και την μουσική επένδυση που έβαλαν μετά από το 44" και πείτε μου αν είναι η δεν είναι κακόγουστη και παραποιημένη η μελωδία του δικού μας ύμνου, της Μακεδονίας μας.
Σας υπενθυμίζουμε πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε το 2002, ότι το τυρί φέτα μπορεί να αποκαλείται έτσι, μόνο εάν παράγεται σε μερικά μέρη της Ελλάδος, δίνοντας στο προϊόν την ίδια υφή προστασίας, όπως του ζαμπόν πχ της Πάρμας και της σαμπάνιας.
Η κίνηση αυτή, εξόργισε τη Δανία, την πιο γνωστή χώρα παραγωγής "φέτας", μετά την Ελλάδα και τη Γερμανία, η οποία ζήτησε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ευρώπης, μια απόφαση, επιμένοντας ότι η φέτα δεν αποτελεί τίποτε άλλο από έναν όρο γενικής χρήσης για ένα αλμυρό τυρί.
Ο γενικός εισαγγελέας του Ανώτατου Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, Ruiz-Jarabo Colomer, είπε, ότι η λέξη «φέτα» δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται ως γενικός όρος χρήσης, αλλά θα πρέπει να θεωρηθεί το παραδοσιακό όνομα ενός τυριού που προέρχεται από την Ελλάδα.
«Η φέτα συνδέεται με ένα μεγάλο ιστορικό κομμάτι της Ελλάδας σήμερα», αναφέρει στην ανακοίνωσή του το δικαστήριο.
Δείτε λοιπόν το τηλεοπτικό σποτ που διαφημίζετε Λευκό τυρί ως Σκοπιανική φέτα και όχι μόνο... Ακούστε και την μουσική επένδυση που έβαλαν μετά από το 44" και πείτε μου αν είναι η δεν είναι κακόγουστη και παραποιημένη η μελωδία του δικού μας ύμνου, της Μακεδονίας μας.
Δείτε και ακούστε το σποτ.
Ακούστε τώρα τον ύμνο της Μακεδονίας μας.
Τα σχόλια δικά σας...
Πρώτη αναφορά περί του σποτ όπου και εμείς είδαμε, έγινε στο Plektani.gr
Πρώτη αναφορά περί του σποτ όπου και εμείς είδαμε, έγινε στο Plektani.gr
»
Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012
Πρόταση 28 Βουλευτών για συζήτηση του θέματος της διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων, από την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Πρόταση 28 βουλευτών για συζήτηση του θέματος της διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων, στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής.
.jpg)
Είναι η πρώτη φορά από την απελευθέρωση της χώρας από τις κατοχικές δυνάμεις που επιδιώκεται να οργανωθεί - με την παρουσία της πολιτικής ηγεσίας των Υπουργείων Εξωτερικών, Οικονομικών, Δικαιοσύνης και Εθνικής Άμυνας, καθώς και εκπροσώπων του Εθνικού Συμβουλίου για τη Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών- συζήτηση για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων. Η προσπάθεια αυτή στοχεύει στο να πάρει θέση το ελληνικό κοινοβούλιο επάνω σε αυτό το κρίσιμο εθνικό ζήτημα. Επιτακτική καθίσταται η ανάληψη των αρμόζουσων ενεργειών προς το γερμανικό κοινοβούλιο και κάθε σχετικό ευρωπαϊκό θεσμό όπως το Ευρωκοινοβούλιο προκειμένου η Γερμανία να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις τις που παράγονται από το διεθνές δίκαιο απέναντι στην Ελλάδα. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της κατατεθείσας επιστολής.
«Αξιότιμοι κύριοι Πρόεδροι,
Με τη Συνδιάσκεψη της Ρώμης το 1942, οι Γερμανοί και οι Ιταλοί αυθαίρετα αποφάσισαν ότι η Ελλάδα όφειλε να δανείζει τις δύο χώρες τόσο με σκοπό τη συντήρηση των στρατευμάτων τους, όσο και με επιπλέον ποσά για άλλους σκοπούς. Με αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα δάνεισε τις χώρες που την είχαν ουσιαστικά υποδουλώσει. Η χώρα μας από δανειζόμενος μετατράπηκε σε δανειστή την χειρότερη περίοδο της ιστορίας της.
Ενώ, όμως, η Ιταλία αποπλήρωσε το δάνειό της προς την Ελλάδα και ο Χίτλερ είχε ξεκινήσει τις διαδικασίες αποπληρωμής του αντίστοιχου γερμανικού δανείου, οι ενέργειες αυτές σταμάτησαν. Η Γερμανία σήμερα οφείλει στη χώρα μας περίπου 54 δις ευρώ (χωρίς τους τόκους) προκειμένου να αποπληρώσει το δάνειο το οποίο μας επέβαλε.
Η καταστροφή, υλική και ανθρώπινη, που προκάλεσε η Γερμανία στην Ελλάδα, ήταν απαράμιλλης σκληρότητας. Εκτός από το αναγκαστικό δάνειο, η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα τόσο τις επανορθώσεις που σχετίζονται με την, κατά τη διάρκεια της κατοχής, καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, όσο και με τις αποζημιώσεις που συνδέονται με τους αρχαιολογικούς θησαυρούς και τα πολιτιστικά αγαθά που έκλεψαν ή λεηλάτησαν οι Γερμανοί. Το ποσό για την καταστροφή των υποδομών της ελληνικής οικονομίας που μας οφείλει η Γερμανία ανέρχεται στα 108 δις ευρώ (χωρίς τους τόκους).
Σημειωτέον δε ότι η Γερμανία έχει αποπληρώσει όλες τις χώρες τις οποίες κατέκτησε και πολέμησε, στη βάση των επανορθώσεων που όρισε η διασυμμαχική επιτροπή των Παρισίων το 1946, πλην της Ελλάδας. Η αδικία είναι προφανής.
Σήμερα αθροίζονται, το λιγότερο, 65 ψηφίσματα προς την ελληνική κυβέρνηση, από ποικίλους φορείς, με θέμα τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών.
Ζητάμε να συζητηθεί το ζήτημα του γερμανικού κατοχικού δανείου, των γερμανικών επανορθώσεων και των αποζημιώσεων που αφορούν τα θύματα και τους ελληνικούς θησαυρούς.
Παρακαλούμε πολύ όπως κληθούν σύμφωνα με το άρθρο 41Α του κανονισμού της Βουλής ενώπιον των τριών συναρμόδιων Επιτροπών:
α)Ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ε. Βενιζέλος
β)Ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Σ. Δήμας
γ)Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Δ. Αβραμόπουλος
δ)Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων κ. Μ.Παπαϊωάννου
ε) Εκπρόσωποι των φορέων που ασχολούνται με τα εν λόγω ζητήματα»
Την επιστολή συνυπέγραψαν οι κ.κ. βουλευτές:
Παναγιώτης Κουρουμπλής(ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ)
Τσίπρας Αλέξιος(Πρόεδρος Κ.Ο. ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)
Αντωνακόπουλος Παναγιώτης(ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Βαλυράκης Ιωσήφ (ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Γρηγοράκος Λεωνίδας(ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Δρίτσας Θεόδωρος (ΣΥ.ΡΙΖ.Α)
Θεοδωρίδης Ηλίας(ΠΑ.ΣΟ.Κ)
Καϊλή Ευδοξία-Εύα(ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Καμμένος Παναγιώτης(Ανεξάρτητοι)
Καραγκούνης Κωνσταντίνος(Ν.Δ.)
Καρύδης Δημήτριος(ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Λαφαζάνης Παναγιώτης(ΣΥ.ΡΙΖ.Α)
Μαρκόπουλος Κωνσταντίνος(Ν.Δ.)
Μουλόπουλος Βασίλειος(ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)
Νταλάρα Άννα(ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Οικονόμου Βασίλειος(ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ)
Παπαδημούλης Δημήτριος(ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ)
Παπαδόπουλος Αθανάσιος(ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Παπαχρήστος Ευάγγελος(ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ)
Παπουτσής Δημήτριος(ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Σακοράφα Σοφία(ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ)
Σκραφνάκη Μαρία(ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Στασινός Παύλος(ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Τζαβάρας Κωνσταντίνος(Ν.Δ.)
Τόγιας Βασίλειος(ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Τσόνογλου-Βυλλιώτη Βασιλική (ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Τσούκαλης Νικόλαος(ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ)
Χαρακόπουλος Μάξιμος(Ν.Δ.)
Πηγή: rimnio
»
Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012
Μνήμες κρίσης στα Ίμια από έναν απόστρατο Υποπλοίαρχο.
Του Μαρίνου Ριτσούδη
Απόστρατου Μάχιμου Υποπλοίαρχου
ΣΝΔ τάξεως 1990
"Μου ζητήθηκε να εκφράσω τα προσωπικά βιώματα, τη ψυχική φόρτιση και τη συναισθηματική έκρηξη, «το κροτάλισμα της καρδιάς των Ελλήνων ανδρών του Π.Ν.» που έζησα εμπλεκόμενος ή μάλλον μαχόμενος κατά την διάρκεια του «θερμού επεισοδίου»• ως Έλληνας Μάχιμος Αξιωματικός του Π.Ν. στο νεοαποκτηθέν Α/Γ ΣΑΜΟΣ και ταυτόχρονα υπερασπιστής της Πατρίδος μας και της Σημαίας μας στα Ιμια το 1996. Δημοσιεύματα υπήρξανε πάρα πολλά με αναφορά και ενδελεχή ανάλυση στις τακτικές και στα σχέδια, αλλά και στις πολιτικές ευθύνες και στις προεκτάσεις, στα παρασκηνιακά πολιτικά «παιχνίδια» και στο ρόλο που παίξανε οι «σύμμαχοί μας».
Πέραν αυτού όμως υπήρξε ελάχιστη η αναφορά στο ηθικό φρόνιμα των ανδρών που λάβανε μέρος, στην ψυχική δοκιμασία, στην εναλλαγή συναισθημάτων που κυριάρχησε και τούτο αποτελεί παράλειψη αναφοράς, μπορεί και αδικία για όλους τους Έλληνες, που ζήσανε έστω και με την σκέψη τους και την προσευχή τους την αγωνία, για την έκβαση, για την ντροπή και τον αποτροπιασμό, για την προδοσία και τον φόρο τιμής των Εθνομαρτύρων πεσόντων χειριστών του Ε/Π Π.Ν. 21. Αυτή η βιωματική αγωνία με την ένταση, τη σκέψη και την προσευχή, μάς έκανε κοινωνούς της παλαιάς λεβέντικης Ελλάδας, των Γιγάντων Εθνομαρτύρων μας, που θυσιάστηκαν για τα «Ιερά και τα Όσιά μας» για την Ελευθερία και το ξέπλυμα της ντροπής και της σκλαβιάς, για την νίκη του θανάτου και την Ανάσταση.
Πολλά θαυμαστά γεγονότα λάβανε χώρα τις ημέρες εκείνες, απίστευτα για τα μάτια τα δικά μας, αλλά ακόμη περισσότερο απίστευτα και για τα αυτιά εκείνων που ζητήσανε αργότερα να μοιραστούν τις εμπειρίες μας, τις εντυπώσεις μας, τις αγωνίες μας. Άξιον Θαυμασμού αποτελεί σήμερα στις μέρες μας να βλέπουμε στιγμές μεγάλης λεβεντιάς, ζηλευτής ρωμιοσύνης και παλικαριάς, τέτοιες που ούτε στα πιο αισιόδοξα όνειρα των αγαπόντων την Πατρίδα ονειροπόλων Ελλήνων, δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν• εκείνων που απογοητεύονται για την «κατάντια του νεοέλληνα της καφετέριας και της τεμπελιάς».
Άξιον θαυμασμού και συγκινήσεως βλέποντας το βράδυ εκείνο της έντασης, τα φορτηγά του Ν.Σ., ολονύκτια να πηγαινοέρχονται στο Ναύσταθμο με βοή και ταχύτητα, χωρίς φρένα η και χωρίς φώτα, γεμάτα πυρομαχικά η και καύσιμα από τους ναύτες του Ν.Σ. -που άλλοτε τεμπελιάζανε και άλλοτε κοιμόντουσαν στις βάρδιες η και την κοπανούσανε ακόμη,- με σβελτάδα, επιδεξιότητα και άκαμπτο φρόνημα κούρασης ψυχής και σώματος. Διαταχθήκανε να μεταφέρουν ολονύκτια πυρομαχικά, υλικά και καύσιμα για την ανάληψη πλήρης επιχειρησιακής ετοιμότητας απόπλου της φρεγάτας ΑΙΓΑΙΟΝ που διέκοψε τις εργασίες επισκευής ΠΕΑΚ για να αποπλεύσει στις 0300 την 31 ΙΑΝ 1996, «ανοίγοντας» τα σχέδια επιχειρήσεων που είχαν διαταχθεί και να ενσωματωθεί στή θέση «ακροβολισμού».
Άξιον Θαυμασμού αποτελεί το γεγονός ότι παρά την απειλή του πολέμου οι άνδρες Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί, και στρατευμένοι, κατόπιν πολεμικής ανακλήσεως επιστρέφανε στα πλοία του στόλου, όσο γρηγορότερα μπορούσαν, με οποιοδήποτε μέσον, άλλοι δακρυσμένοι και άλλοι χαρούμενοι, προφέροντας στα χείλη τους και στην καρδιά τους το «πόλεμος, πόλεμος, θα τους τσακίσουμε…» και βέβαια όχι από μίσος ούτε από εκδικητικότητα, αλλά από αγανάκτηση και ενθουσιασμό, από περηφάνια και λεβεντιά, γιατί ο Έλληνας δεν θέλει να αδικεί, αλλά δεν επιτρέπει και την αδικία, ούτε για σπιθαμή γής αλλά ούτε και για απομακρυσμένο άγονο κατσάβραχο της θάλασσας.
Το θαυμαστό είναι ότι κανείς δεν απουσίασε, κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε, κανείς δεν δείλιασε, αλλά πληροφορήθηκα ακόμη ότι και κάποιοι που είχανε αναρρωτική άδεια για διάφορες ελαφρές ασθένειες, δώσανε το πολεμικό παρόν στο πολεμικό σάλπισμα, και προκαλέσανε τον θαυμασμό και τη ρίγη συγκινήσεως των ανωτέρων τους. Άλλοι πάλι διακόψανε από μόνοι τους τις κανονικές άδειές τους και επιστρέφανε στην υπηρεσία τους από τον τόπο των διακοπών τους, πριν ακόμη φτάσει η διαταγή της ανάκλησής τους.
Τούτη η πύρωση της καρδιάς και η ανάφλεξη της λεβεντιάς, δεν οφείλονταν σε έκρηξη παρορμιτισμού η και άγονου επιφανειακού ενθουσιασμού, αλλά στην χρόνια θρασύδειλη τακτική παραβιάσεων και ενοχλήσεων των Τούρκων στο Αιγαίο, είτε με σκάφη θαλασσίων ερευνών, είτε με ακταιωρούς, είτε με τους θρασύδειλους ψαράδες τους, αλλά και με τα μαχητικά τους ακόμη τα οποία τα ζούσαμε χρόνια «στο πετσί μας», με αγανάκτηση και αποστροφή και δεν τα ανεχόμαστε, διότι για μας είναι υποχώρηση και παράδοση Εθνικών δικαιωμάτων και ιδανικών στους Τούρκους• και πάντοτε αναρωτιόμασταν πότε θα έρθει η ώρα, να τους δείξουμε ότι είμαστε άξιοι απόγονοι των εθνομαρτύρων πατέρων μας του Μιαούλη, του Κουντουριώτη, του Κανάρη και όλων των αγνώστων αφανών Ελλήνων ηρώων μας.
Διότι θαυμαστή παράδοση ανδρείας και λεβεντιάς κουβαλάμε και δεν είναι τυχαίο γεγονός που κάθε πολεμικό πλοίο, φέρει όνομα λαμπρής ιστορίας, νίκης, θυσίας, πατριωτισμού και ηρωισμού, και τούτο αποτελεί ξεχείλισμα ιστορίας ξεχείλισμα ανδρείας, υπέρβαση λεβεντιάς διότι πάντοτε οι «μια φούχτα Έλληνες» με την Πίστη τους σε Αληθινό Θεό κάνανε το θαύμα, το απίστευτο, το αναπάντεχο, θαύμα μόνο για εκείνους βέβαια που είναι ορθολογιστές και μετράνε τις αξίες και τις δυνάμεις με τα νούμερα και τους εξοπλισμούς και όχι με την παλικαριά το ανδρείο φρόνημα και την ελεύθερη ψυχή που αψηφά, περι! γελά αλλά και κοροϊδεύει και τον ίδιο το θάνατο.
Μετά τον απόπλου των πλοίων και την έξοδό τους από την Ψυτάλλεια, ο Εθνικός μας Ύμνος ηχούσε από τα μεγάφωνα, όπου τον υποδεχόμασταν με ρίγη συγκινήσεως και δάκρυα χαράς και με χαμόγελο στα πρόσωπά μας, αλλά και κάποιοι με σιγανή φωνή και μεγάλη κατάνυξη ψάλανε το «Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια…» προς την Προστάτιδα Παναγία μας, που πάντοτε υπερασπιζόταν την Ελλάδα μας.
Μετά αυτού πολεμικός συναγερμός στα μεγάφωνα και όλοι στις θέσεις τους με εγρήγορση, με συγκίνηση, με καρδιοχτύπι αλλά και νηφαλιότητα και καθαρό μυαλό, χαμογελαστοί και λεβέντες, επεξεργαζόμασταν όλες τις πληροφορίες και τις εξελίξεις όλες τις υποκλοπές και το εξελισσόμενο σχέδιο δράσης. Το πολεμικό σήμα που «πέρασε» από την Κ-11 του Γ.Ε.Ν. με την ευχή του ΑΓΕΝ και την προσδοκία να φανούμε αντάξιοι της ένδοξης ιστορίας του Π.Ν. καθώς και την ευχή για την Βοήθεια του Θεού στις εξελισσόμενες επιχειρήσεις, μάς έφερε δάκρυα, τρέμουλο στα πόδια, ρίγος πατριωτισμού, λεβεντιά, Χάρη Θεού, αλλά και αγανάκτηση και αποστροφή για το Τούρκικο θράσος.
Ήμασταν πλέον σίγουροι ότι πάμε για πόλεμο, γνωρίζαμε ότι γράφαμε ιστορία, αλλά το ηθικό των ανδρών γινόταν ακόμη πιο υψηλό και ακόμη πιο άκαμπτο. Τούτες οι στιγμές ήτανε φοβερές και θαυμαστές διότι ώρες ολόκληρες παραμέναμε πανφυλακή στις θέσεις συναγερμού, ακούραστα χωρίς διόλου ραθυμία και τεμπελιά. Αλλά και οι τεμπέληδες οι ναύτες και οι «κοπανατζήδες του καφέ και του τσιγάρου», οι μέχρι πρότινος αδιάφοροι για τα πολεμικά συστήματα και τις τακτικές πολέμου, παρέδωσαν όλον τον εαυτόν τους ως «θυσία ευάρεστη» ενώπιον Θεού και Έθνους στο πολεμικό κάλεσμα της Πατρίδας μας και με συνοπτικές διαδικασίες ενημερώνονταν στα οποιοδήποτε πόστα τους, είτε πύργο πυροβόλων, είτε Κέντρο Παρακολούθησης Μάχης, είτε Οπτήρες στη Γέφυρα, είτε Μηχανικοί στα Μηχανοστάσια, αλλά και στο Μαγειρείο ακόμη η βάρδια και η προσφορά γινόταν με σβελτάδα, με παλικαριά, με μεγάλη κατάνυξη και Ύμνους προς την Παναγία μας και την Ελλάδα μας.
Η γεμάτη ρίγη, ζωηρή, κοφτή, παλικαρίσια αναφορά των στόχων, πρόδιδε τα σκιρτήματα της καρδιάς τους, πρόδιδε την θέλησή τους να βοηθήσουν όσο καλύτερα μπορούσαν το έργο του πλοίου. Το άξιον θαυμασμού, που μέχρι το επόμενο πρωί, όσα τα πληρώματα σε θέσεις πολεμικού συναγερμού, ήταν με ξηρά τροφή και ακούραστα, παρά την ολονύκτια αγρυπνία και αν για οποιονδήποτε υπήρχε λόγος να «κατέβει για λίγο από το πόστο του για λόγους ανθρώπινης φύσεως», η επαναφορά του ήτανε αστραπιαία και αποφασιστική.
Παγερές οι νύχτες εκείνες του χειμώνα, αλλά δεν μας άγγιξε το κρύο, ούτε η αϋπνία, ούτε η πείνα, ούτε η απουσία από τα σπίτια μας, ούτε οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες• παρά μόνο η προδοσία για την υποστολή της σημαίας μας στα Ίμια, η προδοσία για την «λάθος τακτική των Ο.Υ.Κ.» η προδοσία για την παράδοση δικαιωμάτων στους Τούρκους, η προδοσία για τίς αμφισβητούμενες πλέον «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο και στις βραχονησίδες• που μπορεί να είναι ακατοίκητες, αλλά όχι αχώριστες από την λαμπρή ιστορία μας, διότι χύθηκε πολύ δάκρυ και πολύ αίμα από τους αδελφούς μας και πατέρες μας Εθνομάρτυρες, για να είναι σήμερα Ελληνικά και Ελεύθερα.
Πληροφορούμασταν από τα τακτικά δίκτυα επικοινωνιών την τακτική κατάσταση και διαπιστώναμε ότι είχαμε το τακτικό πλεονέκτημα αιφνιδιασμού στο Αιγαίο, αφού η βόρεια ομάδα κρούσεως είχε στοχοποιήση την βόρεια ομάδα των Τούρκικων Α/Τ που κινούνταν προς τα Νότια. Μάταια περιμέναμε να δοθεί εντολή από το δίκτυο για βολή των βλημάτων και καταστροφή της βόρειας ομάδας. Εμείς ως ομάδα Α/Γ κινηθήκαμε νότια Ύδρας και περιμέναμε διαταγή για πλεύση, σύμφωνα με το σχέδιο «Ε», για επιβίβαση και μεταφορά πεζοναυτών, σε περιοχή για ανακατάληψη ΝήσοÏ! … από τις Τούρκικες δυνάμεις.
Η νότια ομάδα κρούσεως κινήθηκε προς τα Ιμια όπου είχε ανακτήσει πλήρη τακτική εικόνα και πλήρη στοχοποίηση και μετά αυτού, έτοιμοι για βολή βλήματος. Κάποια μικρότερα σκάφη, πυραυλάκατες, κανονιοφόροι, περιπολικά, είχανε αναπτύξει περιπολία γύρω από τα Ιμια επειδή υπήρχε η πληροφορία για πιθανή απόβαση Τούρκων κομάντο στις βραχονησίδες. Μέσα στο κρύο και στη νύχτα, ώρες ατέλειωτες, αγήματα οπλισμένα ναυτών και υπαξιωματικών, παραμένανε με τα παγωμένα G3 και με το χέρι στην σκανδάλη στα ρέλια των πλοίων για οπουδήποτε απαιτηθεί να ρίξουν.
Κάποια στιγμή μέσα στην προχωρημένη νύχτα, και ενώ εκτελούσα καθήκοντα Αξιωματικού Φυλακής Γέφυρας, ο Κυβερνήτης του πλοίου, με πλησίασε ιδιαιτέρως και με σπασμένη, ραγισμένη φωνή, μπορεί και με δάκρυα, -δεν είδα λόγω απουσίας φωτισμού,- μού είπε• «Μαρίνο..…μας πήραν το νησί.....», και χάθηκε από μπροστά μου γρήγορα, βγαίνοντας στην δεξιά βαρδιόλα… προφανώς να μείνει μόνος. Αστραπιαία κρύος ιδρώτας με έλουσε και με διαπέρασε ρίγος σε όλο μου το σώμα, ταυτόχρονα ένα βουβό κλάμα με αναφιλητά, με ανάγκασε να τραβηχτώ προς τα πίσω, στη σκοτεινή γέφυρα του πλοίου για να μην με δούνε, να μην με καταλάβουν.
Κάλυψα το πρόσωπό μου με τα χέρια μου και έκλαιγα, έκλαιγα, έκλαιγα, γοερά και με αναφιλητά. Τα πόδια μου τρεμάμενα, οχι από φόβο αλλά από το πνίξιμο της αγανάκτησης, της αδικίας της κατάντιας και της ντροπής, πώς μέσα από τα χέρια μας, πήραν το νησί... Δεν το είπα σε κανέναν φοβούμενος την «πτώση» του υψηλού ηθικού. Μαθεύτηκε όμως λίγο αργότερα…
Δεν θυμάμαι μετά πόση ώρα με ενημερώσανε για την πτώση του Ε/Π Π.Ν.21 άλλοι λέγανε ότι μας το ρίξανε, άλλοι ατύχημα, όλοι προσπαθούσαμε να καταλάβουμε από την ακρόαση των δικτύων την κατάσταση που επικρατούσε και τις πιθανές εκδοχές. Αισθανόμασταν την ευθύνη και την αγωνία όλων των Ελλήνων στο «πετσί μας», αισθανόμασταν την αγωνία, το καρδιοχτύπι, τα δάκρυα αλλά και το πείσμα και την απογοήτευση• και οι σκέψεις δεν αφήνανε περιθώρια ούτε για χαλάρωση ούτε για ψυχική ξεκούραση.
Κάποια στιγμή κοντά στις πρώτες πρωινές ώρες, δόθηκε απομάκρυνση όλων των αγημάτων από τις βραχονησίδες με την ταυτόχρονη διαταγή για υποστολή της Ένδοξης Ελληνικής Σημαίας από την Ελληνική Βραχονησίδα .Ήταν τόσο απίστευτο το άκουσμα στο δίκτυο, που οι τακτικοί διοικητές και κυβερνήτες πλοίων ζητούσαν ξανά την επιβεβαίωση και την αξιοπιστία της πηγής και της διαταγής από το δίκτυο. Μείναμε άφωνοι, μείναμε εκστατικοί, σαστισμένοι, παγωμένοι, απορημένοι, προδομένοι, ντροπιασμένοι, απίστευτη η εξέλιξη, απίστευτη υποχώρηση και αμφισβήτηση των Ελληνικών αιματοβαμμένων βραχονησίδων. Μονομιάς σκύψαμε το κεφάλι ντροπιασμένοι, και άκρα σιωπή ξεκίνησε από το φωνητικά δίκτυα και απλώθηκε στις γέφυρες των πλοίων, στα Κ.Π.Μ., στα Καρρέ Αξιωματικών, Υπαξιωματικών, στην τραπεζαρία Πληρώματος. Δεν μας άγγιξε η κούραση της αϋπνίας και μας «τσάκισε» μονομιάς η προδοσία της παράδοσης Ελληνικής γης στους Τούρκους. Δεν μας άγγιξε το ότι πηγαίναμε για πόλεμο, και μας «γκρέμισε» η προδοσία από τους «ηγέτες» μας.
Δεν μας άγγιξε η παγωνιά της νύχτας και η υπερένταση και μας «ισοπέδωσε» μονομιάς η προδοσία της υποστολής της Ένδοξης Ελληνικής Σημαίας. Αστραπιαία, ασήκωτο βάρος πλάκωσε τις ψυχές μας, τις καρδιές, τις συνειδήσεις μας. Θυμάμαι χαρακτηριστικά και έντονα το ξημέρωμα εκείνης της ημέρας• ήτανε έντονα γκρίζο, βαθύ νεφελώδες, χωρίς ήλιο, η θλίψη απλωνότανε παντού στη φύση, στα δέντρα στα πουλιά.
Όλοι οι άνδρες του Π.Ν. ήμασταν σκυθρωποί, αμίλητοι, μελαγχολικοί, ντροπιασμένοι, ήτανε μία Μεγάλη Παρασκευή του Έθνους και της Ιστορίας μας. Ήμασταν σταυρωμένοι και εγκλωβισμένοι στην προδοσία. Δεν σκεφτόμασταν ποίοι φταίνε, ποιοι μας «πουλήσανε», παρά μόνο την ντροπή και την αγανάκτηση. Καμαρώναμε στο παρελθόν ότι το Π.Ν. δεν είχε ποτέ υποστείλει την Ένδοξη Σημαία του, αλλά το πράξαμε τότε. Αισθανόμασταν ότι προδώσαμε την Ελλάδα, το Έθνος μας τους Ήρωες εθνομάρτυρές μας.
Μετά τόσα χρόνια έχοντας καταλαγιάσει τα συναισθήματα, οι σκέψεις, οι εντάσεις, αισθάνομαι περήφανος που με αξίωσε ο Θεός να είμαι Έλληνας και Χριστιανός και που συμμετείχα στην πολεμική επιχείρηση στα Ιμια, όπου ήμασταν αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε την Πατρίδα μας. Εκείνα τα «σπασίματα της καρδιάς μας» αποδειχθήκανε κατά πολύ ανώτερα από όλη τη χλιδή του κόσμου τούτου, διότι υπηρετήσαμε ύψιστα, αθάνατα, αιώνια ιδανικά και ιδεώδη Αληθούς Πίστεως, Πατρίδος, παραδόσεως και λαμπρής ιστορίας.
Εκείνα τα «σπασίματα της καρδιάς μας» της νύχτας εκείνης, μας κάνανε ανδρειότερους, γενναιότερους, δυνατότερους, ανίκητους, πιο ελεύθερους, πιο τολμηρούς, να αψηφούμε το θάνατο και να χαιρόμαστε την Ζωή. Αντιληφθήκαμε την ΑΞΙΑ της «ισχύς εν τη ενώσει» και ακόμα σε τέτοιες στιγμές παραμερίζονται τα ανθρώπινα πάθη, οι μεταξύ μας έχθρες και αντιπάθειες και γινόμαστε γροθιά μπρος στην Τούρκικη θρασυδειλία.
Ήμασταν έτοιμη για τόν υπέρτατο σκοπό της ύπαρξής μας, δηλαδή της θυσίας της ζωή μας, για τις οικογένειές μας, για τις οικογένειες όλων των Ελλήνων, για «τα ιερά και τα όσιά μας» ! και για τούτο θεωρούμαστε «τῃ προαίρεση Εθνομάρτυρες», εφόσον κρινόμαστε σύμφωνα με την προαίρεση της καρδιάς μας και όχι σύμφωνα με την έκβαση της πράξεως. Αισθάνομαι περήφανος που ο Θεός μού έδωσε τις αληθινές αξίες του Έλληνα, Αληθινή Πίστη, αξιοπρέπεια και συνείδηση, επίγνωση της αποστολής μου και ανδρείο φρόνημα, ακεραιότητα ήθους και αξιοπρέπεια, αθάνατες αξίες «θρεμμένες με το αντρειωμένο γάλα της παράδοσης και της ανδρειοσύνης» Κόντογλου που μας καθιστούν μοναδικούς στον κόσμο για την λεβεντιά μας και τον ηρωισμό μας.
Αισθάνομαι περήφανος που μέσα από την υπηρεσία μου στην Πατρίδα μου, γνώρισα ότι η αξία του ανθρώπου δεν έγκειται στην οικονομική επιφάνεια, στους τίτλους ευγενείας και στο αξίωμα, αλλά στο ήθος στην ακεραιότητα χαρακτήρα και στην λεβεντιά, βασικά και παραδοσιακά χαρακτηριστικά των προγόνων μας των Ελλήνων, σε εκείνους που χαρακτηριστήκανε ήρωες και που πολεμήσανε και υποτάξανε τον θαυμασμό και την παραδοχή όλου του κόσμου.
Δικαίως ο Πρωθυπουργός UΚ Τsortsil όρισε ότι ¨οι ήρωες πολεμούν σαν τους Έλληνες¨. Τέλος αισθάνομαι περήφανος που κατάλαβα ότι πολλοί ήταν εκείνοι οι μορφωμένοι ηγέτες που προδώσανε όλα τα ιδανικά τους για προσωπικές φιλοδοξίες και κακές σκοπιμότητες και καταντήσανε να ξεφτιλίζονται, να κατακρίνονται και να κολάζονται αιώνια στις συνειδήσεις του κόσμου και στην ιστορία. Πολλοί ήταν και εκείνοι οι αγράμματοι ανώνυμοι, που με την λεβεντιά τους και την αυτοθυσία τους, λαμπρύνανε το Έθνος μας στους απελευθερωτικούς αγώνες και μας χαρίσανε την σημερινή ελεύθερη Ελλάδα και αναπαύονται δικαιωμένοι, απολαμβάνοντας τιμές και δόξες από όλους τους Έλληνες σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου και της ιστορίας.
Τούτη η κατάθεση ψυχής, αποτελεί χρέος, φόρος τιμής, αγάπης και αφοσίωσης απέναντι στην Ελλάδα μας, απέναντι στους Ήρωες που θυσιαστήκανε μέχρι της τελευταίας ρανίδας του αίματός τους, για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι.
Τούτη η κατάθεση καρδιάς αποτελεί φόρος τιμής και απέναντι σε όλους τους νεοέλληνες που αγωνιούν για την ιστορία της και εργάζονται με τον δικό τους τρόπο να διατηρηθεί η φλόγα του ανδρειωμένου Έλληνα και να διαδοθεί παντού το μήνυμα της λεβεντιάς, της αρετής, αλλά και της τόλμης, για την αληθινή ελευθερία".
Η επιστολή προέρχεται από το αρχείο της εφημερίδας ΑΘΗΝΑΪΚΗ
Πηγή: Newsbomb.gr
Απόστρατου Μάχιμου Υποπλοίαρχου
ΣΝΔ τάξεως 1990
"Μου ζητήθηκε να εκφράσω τα προσωπικά βιώματα, τη ψυχική φόρτιση και τη συναισθηματική έκρηξη, «το κροτάλισμα της καρδιάς των Ελλήνων ανδρών του Π.Ν.» που έζησα εμπλεκόμενος ή μάλλον μαχόμενος κατά την διάρκεια του «θερμού επεισοδίου»• ως Έλληνας Μάχιμος Αξιωματικός του Π.Ν. στο νεοαποκτηθέν Α/Γ ΣΑΜΟΣ και ταυτόχρονα υπερασπιστής της Πατρίδος μας και της Σημαίας μας στα Ιμια το 1996. Δημοσιεύματα υπήρξανε πάρα πολλά με αναφορά και ενδελεχή ανάλυση στις τακτικές και στα σχέδια, αλλά και στις πολιτικές ευθύνες και στις προεκτάσεις, στα παρασκηνιακά πολιτικά «παιχνίδια» και στο ρόλο που παίξανε οι «σύμμαχοί μας».
Πέραν αυτού όμως υπήρξε ελάχιστη η αναφορά στο ηθικό φρόνιμα των ανδρών που λάβανε μέρος, στην ψυχική δοκιμασία, στην εναλλαγή συναισθημάτων που κυριάρχησε και τούτο αποτελεί παράλειψη αναφοράς, μπορεί και αδικία για όλους τους Έλληνες, που ζήσανε έστω και με την σκέψη τους και την προσευχή τους την αγωνία, για την έκβαση, για την ντροπή και τον αποτροπιασμό, για την προδοσία και τον φόρο τιμής των Εθνομαρτύρων πεσόντων χειριστών του Ε/Π Π.Ν. 21. Αυτή η βιωματική αγωνία με την ένταση, τη σκέψη και την προσευχή, μάς έκανε κοινωνούς της παλαιάς λεβέντικης Ελλάδας, των Γιγάντων Εθνομαρτύρων μας, που θυσιάστηκαν για τα «Ιερά και τα Όσιά μας» για την Ελευθερία και το ξέπλυμα της ντροπής και της σκλαβιάς, για την νίκη του θανάτου και την Ανάσταση.
Πολλά θαυμαστά γεγονότα λάβανε χώρα τις ημέρες εκείνες, απίστευτα για τα μάτια τα δικά μας, αλλά ακόμη περισσότερο απίστευτα και για τα αυτιά εκείνων που ζητήσανε αργότερα να μοιραστούν τις εμπειρίες μας, τις εντυπώσεις μας, τις αγωνίες μας. Άξιον Θαυμασμού αποτελεί σήμερα στις μέρες μας να βλέπουμε στιγμές μεγάλης λεβεντιάς, ζηλευτής ρωμιοσύνης και παλικαριάς, τέτοιες που ούτε στα πιο αισιόδοξα όνειρα των αγαπόντων την Πατρίδα ονειροπόλων Ελλήνων, δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν• εκείνων που απογοητεύονται για την «κατάντια του νεοέλληνα της καφετέριας και της τεμπελιάς».
Άξιον θαυμασμού και συγκινήσεως βλέποντας το βράδυ εκείνο της έντασης, τα φορτηγά του Ν.Σ., ολονύκτια να πηγαινοέρχονται στο Ναύσταθμο με βοή και ταχύτητα, χωρίς φρένα η και χωρίς φώτα, γεμάτα πυρομαχικά η και καύσιμα από τους ναύτες του Ν.Σ. -που άλλοτε τεμπελιάζανε και άλλοτε κοιμόντουσαν στις βάρδιες η και την κοπανούσανε ακόμη,- με σβελτάδα, επιδεξιότητα και άκαμπτο φρόνημα κούρασης ψυχής και σώματος. Διαταχθήκανε να μεταφέρουν ολονύκτια πυρομαχικά, υλικά και καύσιμα για την ανάληψη πλήρης επιχειρησιακής ετοιμότητας απόπλου της φρεγάτας ΑΙΓΑΙΟΝ που διέκοψε τις εργασίες επισκευής ΠΕΑΚ για να αποπλεύσει στις 0300 την 31 ΙΑΝ 1996, «ανοίγοντας» τα σχέδια επιχειρήσεων που είχαν διαταχθεί και να ενσωματωθεί στή θέση «ακροβολισμού».
Άξιον Θαυμασμού αποτελεί το γεγονός ότι παρά την απειλή του πολέμου οι άνδρες Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί, και στρατευμένοι, κατόπιν πολεμικής ανακλήσεως επιστρέφανε στα πλοία του στόλου, όσο γρηγορότερα μπορούσαν, με οποιοδήποτε μέσον, άλλοι δακρυσμένοι και άλλοι χαρούμενοι, προφέροντας στα χείλη τους και στην καρδιά τους το «πόλεμος, πόλεμος, θα τους τσακίσουμε…» και βέβαια όχι από μίσος ούτε από εκδικητικότητα, αλλά από αγανάκτηση και ενθουσιασμό, από περηφάνια και λεβεντιά, γιατί ο Έλληνας δεν θέλει να αδικεί, αλλά δεν επιτρέπει και την αδικία, ούτε για σπιθαμή γής αλλά ούτε και για απομακρυσμένο άγονο κατσάβραχο της θάλασσας.
Το θαυμαστό είναι ότι κανείς δεν απουσίασε, κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε, κανείς δεν δείλιασε, αλλά πληροφορήθηκα ακόμη ότι και κάποιοι που είχανε αναρρωτική άδεια για διάφορες ελαφρές ασθένειες, δώσανε το πολεμικό παρόν στο πολεμικό σάλπισμα, και προκαλέσανε τον θαυμασμό και τη ρίγη συγκινήσεως των ανωτέρων τους. Άλλοι πάλι διακόψανε από μόνοι τους τις κανονικές άδειές τους και επιστρέφανε στην υπηρεσία τους από τον τόπο των διακοπών τους, πριν ακόμη φτάσει η διαταγή της ανάκλησής τους.
Τούτη η πύρωση της καρδιάς και η ανάφλεξη της λεβεντιάς, δεν οφείλονταν σε έκρηξη παρορμιτισμού η και άγονου επιφανειακού ενθουσιασμού, αλλά στην χρόνια θρασύδειλη τακτική παραβιάσεων και ενοχλήσεων των Τούρκων στο Αιγαίο, είτε με σκάφη θαλασσίων ερευνών, είτε με ακταιωρούς, είτε με τους θρασύδειλους ψαράδες τους, αλλά και με τα μαχητικά τους ακόμη τα οποία τα ζούσαμε χρόνια «στο πετσί μας», με αγανάκτηση και αποστροφή και δεν τα ανεχόμαστε, διότι για μας είναι υποχώρηση και παράδοση Εθνικών δικαιωμάτων και ιδανικών στους Τούρκους• και πάντοτε αναρωτιόμασταν πότε θα έρθει η ώρα, να τους δείξουμε ότι είμαστε άξιοι απόγονοι των εθνομαρτύρων πατέρων μας του Μιαούλη, του Κουντουριώτη, του Κανάρη και όλων των αγνώστων αφανών Ελλήνων ηρώων μας.
Διότι θαυμαστή παράδοση ανδρείας και λεβεντιάς κουβαλάμε και δεν είναι τυχαίο γεγονός που κάθε πολεμικό πλοίο, φέρει όνομα λαμπρής ιστορίας, νίκης, θυσίας, πατριωτισμού και ηρωισμού, και τούτο αποτελεί ξεχείλισμα ιστορίας ξεχείλισμα ανδρείας, υπέρβαση λεβεντιάς διότι πάντοτε οι «μια φούχτα Έλληνες» με την Πίστη τους σε Αληθινό Θεό κάνανε το θαύμα, το απίστευτο, το αναπάντεχο, θαύμα μόνο για εκείνους βέβαια που είναι ορθολογιστές και μετράνε τις αξίες και τις δυνάμεις με τα νούμερα και τους εξοπλισμούς και όχι με την παλικαριά το ανδρείο φρόνημα και την ελεύθερη ψυχή που αψηφά, περι! γελά αλλά και κοροϊδεύει και τον ίδιο το θάνατο.
Μετά τον απόπλου των πλοίων και την έξοδό τους από την Ψυτάλλεια, ο Εθνικός μας Ύμνος ηχούσε από τα μεγάφωνα, όπου τον υποδεχόμασταν με ρίγη συγκινήσεως και δάκρυα χαράς και με χαμόγελο στα πρόσωπά μας, αλλά και κάποιοι με σιγανή φωνή και μεγάλη κατάνυξη ψάλανε το «Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια…» προς την Προστάτιδα Παναγία μας, που πάντοτε υπερασπιζόταν την Ελλάδα μας.
Μετά αυτού πολεμικός συναγερμός στα μεγάφωνα και όλοι στις θέσεις τους με εγρήγορση, με συγκίνηση, με καρδιοχτύπι αλλά και νηφαλιότητα και καθαρό μυαλό, χαμογελαστοί και λεβέντες, επεξεργαζόμασταν όλες τις πληροφορίες και τις εξελίξεις όλες τις υποκλοπές και το εξελισσόμενο σχέδιο δράσης. Το πολεμικό σήμα που «πέρασε» από την Κ-11 του Γ.Ε.Ν. με την ευχή του ΑΓΕΝ και την προσδοκία να φανούμε αντάξιοι της ένδοξης ιστορίας του Π.Ν. καθώς και την ευχή για την Βοήθεια του Θεού στις εξελισσόμενες επιχειρήσεις, μάς έφερε δάκρυα, τρέμουλο στα πόδια, ρίγος πατριωτισμού, λεβεντιά, Χάρη Θεού, αλλά και αγανάκτηση και αποστροφή για το Τούρκικο θράσος.
Ήμασταν πλέον σίγουροι ότι πάμε για πόλεμο, γνωρίζαμε ότι γράφαμε ιστορία, αλλά το ηθικό των ανδρών γινόταν ακόμη πιο υψηλό και ακόμη πιο άκαμπτο. Τούτες οι στιγμές ήτανε φοβερές και θαυμαστές διότι ώρες ολόκληρες παραμέναμε πανφυλακή στις θέσεις συναγερμού, ακούραστα χωρίς διόλου ραθυμία και τεμπελιά. Αλλά και οι τεμπέληδες οι ναύτες και οι «κοπανατζήδες του καφέ και του τσιγάρου», οι μέχρι πρότινος αδιάφοροι για τα πολεμικά συστήματα και τις τακτικές πολέμου, παρέδωσαν όλον τον εαυτόν τους ως «θυσία ευάρεστη» ενώπιον Θεού και Έθνους στο πολεμικό κάλεσμα της Πατρίδας μας και με συνοπτικές διαδικασίες ενημερώνονταν στα οποιοδήποτε πόστα τους, είτε πύργο πυροβόλων, είτε Κέντρο Παρακολούθησης Μάχης, είτε Οπτήρες στη Γέφυρα, είτε Μηχανικοί στα Μηχανοστάσια, αλλά και στο Μαγειρείο ακόμη η βάρδια και η προσφορά γινόταν με σβελτάδα, με παλικαριά, με μεγάλη κατάνυξη και Ύμνους προς την Παναγία μας και την Ελλάδα μας.
Η γεμάτη ρίγη, ζωηρή, κοφτή, παλικαρίσια αναφορά των στόχων, πρόδιδε τα σκιρτήματα της καρδιάς τους, πρόδιδε την θέλησή τους να βοηθήσουν όσο καλύτερα μπορούσαν το έργο του πλοίου. Το άξιον θαυμασμού, που μέχρι το επόμενο πρωί, όσα τα πληρώματα σε θέσεις πολεμικού συναγερμού, ήταν με ξηρά τροφή και ακούραστα, παρά την ολονύκτια αγρυπνία και αν για οποιονδήποτε υπήρχε λόγος να «κατέβει για λίγο από το πόστο του για λόγους ανθρώπινης φύσεως», η επαναφορά του ήτανε αστραπιαία και αποφασιστική.
Παγερές οι νύχτες εκείνες του χειμώνα, αλλά δεν μας άγγιξε το κρύο, ούτε η αϋπνία, ούτε η πείνα, ούτε η απουσία από τα σπίτια μας, ούτε οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες• παρά μόνο η προδοσία για την υποστολή της σημαίας μας στα Ίμια, η προδοσία για την «λάθος τακτική των Ο.Υ.Κ.» η προδοσία για την παράδοση δικαιωμάτων στους Τούρκους, η προδοσία για τίς αμφισβητούμενες πλέον «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο και στις βραχονησίδες• που μπορεί να είναι ακατοίκητες, αλλά όχι αχώριστες από την λαμπρή ιστορία μας, διότι χύθηκε πολύ δάκρυ και πολύ αίμα από τους αδελφούς μας και πατέρες μας Εθνομάρτυρες, για να είναι σήμερα Ελληνικά και Ελεύθερα.
Πληροφορούμασταν από τα τακτικά δίκτυα επικοινωνιών την τακτική κατάσταση και διαπιστώναμε ότι είχαμε το τακτικό πλεονέκτημα αιφνιδιασμού στο Αιγαίο, αφού η βόρεια ομάδα κρούσεως είχε στοχοποιήση την βόρεια ομάδα των Τούρκικων Α/Τ που κινούνταν προς τα Νότια. Μάταια περιμέναμε να δοθεί εντολή από το δίκτυο για βολή των βλημάτων και καταστροφή της βόρειας ομάδας. Εμείς ως ομάδα Α/Γ κινηθήκαμε νότια Ύδρας και περιμέναμε διαταγή για πλεύση, σύμφωνα με το σχέδιο «Ε», για επιβίβαση και μεταφορά πεζοναυτών, σε περιοχή για ανακατάληψη ΝήσοÏ! … από τις Τούρκικες δυνάμεις.
Η νότια ομάδα κρούσεως κινήθηκε προς τα Ιμια όπου είχε ανακτήσει πλήρη τακτική εικόνα και πλήρη στοχοποίηση και μετά αυτού, έτοιμοι για βολή βλήματος. Κάποια μικρότερα σκάφη, πυραυλάκατες, κανονιοφόροι, περιπολικά, είχανε αναπτύξει περιπολία γύρω από τα Ιμια επειδή υπήρχε η πληροφορία για πιθανή απόβαση Τούρκων κομάντο στις βραχονησίδες. Μέσα στο κρύο και στη νύχτα, ώρες ατέλειωτες, αγήματα οπλισμένα ναυτών και υπαξιωματικών, παραμένανε με τα παγωμένα G3 και με το χέρι στην σκανδάλη στα ρέλια των πλοίων για οπουδήποτε απαιτηθεί να ρίξουν.
Κάποια στιγμή μέσα στην προχωρημένη νύχτα, και ενώ εκτελούσα καθήκοντα Αξιωματικού Φυλακής Γέφυρας, ο Κυβερνήτης του πλοίου, με πλησίασε ιδιαιτέρως και με σπασμένη, ραγισμένη φωνή, μπορεί και με δάκρυα, -δεν είδα λόγω απουσίας φωτισμού,- μού είπε• «Μαρίνο..…μας πήραν το νησί.....», και χάθηκε από μπροστά μου γρήγορα, βγαίνοντας στην δεξιά βαρδιόλα… προφανώς να μείνει μόνος. Αστραπιαία κρύος ιδρώτας με έλουσε και με διαπέρασε ρίγος σε όλο μου το σώμα, ταυτόχρονα ένα βουβό κλάμα με αναφιλητά, με ανάγκασε να τραβηχτώ προς τα πίσω, στη σκοτεινή γέφυρα του πλοίου για να μην με δούνε, να μην με καταλάβουν.
Κάλυψα το πρόσωπό μου με τα χέρια μου και έκλαιγα, έκλαιγα, έκλαιγα, γοερά και με αναφιλητά. Τα πόδια μου τρεμάμενα, οχι από φόβο αλλά από το πνίξιμο της αγανάκτησης, της αδικίας της κατάντιας και της ντροπής, πώς μέσα από τα χέρια μας, πήραν το νησί... Δεν το είπα σε κανέναν φοβούμενος την «πτώση» του υψηλού ηθικού. Μαθεύτηκε όμως λίγο αργότερα…
Δεν θυμάμαι μετά πόση ώρα με ενημερώσανε για την πτώση του Ε/Π Π.Ν.21 άλλοι λέγανε ότι μας το ρίξανε, άλλοι ατύχημα, όλοι προσπαθούσαμε να καταλάβουμε από την ακρόαση των δικτύων την κατάσταση που επικρατούσε και τις πιθανές εκδοχές. Αισθανόμασταν την ευθύνη και την αγωνία όλων των Ελλήνων στο «πετσί μας», αισθανόμασταν την αγωνία, το καρδιοχτύπι, τα δάκρυα αλλά και το πείσμα και την απογοήτευση• και οι σκέψεις δεν αφήνανε περιθώρια ούτε για χαλάρωση ούτε για ψυχική ξεκούραση.
Κάποια στιγμή κοντά στις πρώτες πρωινές ώρες, δόθηκε απομάκρυνση όλων των αγημάτων από τις βραχονησίδες με την ταυτόχρονη διαταγή για υποστολή της Ένδοξης Ελληνικής Σημαίας από την Ελληνική Βραχονησίδα .Ήταν τόσο απίστευτο το άκουσμα στο δίκτυο, που οι τακτικοί διοικητές και κυβερνήτες πλοίων ζητούσαν ξανά την επιβεβαίωση και την αξιοπιστία της πηγής και της διαταγής από το δίκτυο. Μείναμε άφωνοι, μείναμε εκστατικοί, σαστισμένοι, παγωμένοι, απορημένοι, προδομένοι, ντροπιασμένοι, απίστευτη η εξέλιξη, απίστευτη υποχώρηση και αμφισβήτηση των Ελληνικών αιματοβαμμένων βραχονησίδων. Μονομιάς σκύψαμε το κεφάλι ντροπιασμένοι, και άκρα σιωπή ξεκίνησε από το φωνητικά δίκτυα και απλώθηκε στις γέφυρες των πλοίων, στα Κ.Π.Μ., στα Καρρέ Αξιωματικών, Υπαξιωματικών, στην τραπεζαρία Πληρώματος. Δεν μας άγγιξε η κούραση της αϋπνίας και μας «τσάκισε» μονομιάς η προδοσία της παράδοσης Ελληνικής γης στους Τούρκους. Δεν μας άγγιξε το ότι πηγαίναμε για πόλεμο, και μας «γκρέμισε» η προδοσία από τους «ηγέτες» μας.
Δεν μας άγγιξε η παγωνιά της νύχτας και η υπερένταση και μας «ισοπέδωσε» μονομιάς η προδοσία της υποστολής της Ένδοξης Ελληνικής Σημαίας. Αστραπιαία, ασήκωτο βάρος πλάκωσε τις ψυχές μας, τις καρδιές, τις συνειδήσεις μας. Θυμάμαι χαρακτηριστικά και έντονα το ξημέρωμα εκείνης της ημέρας• ήτανε έντονα γκρίζο, βαθύ νεφελώδες, χωρίς ήλιο, η θλίψη απλωνότανε παντού στη φύση, στα δέντρα στα πουλιά.
Όλοι οι άνδρες του Π.Ν. ήμασταν σκυθρωποί, αμίλητοι, μελαγχολικοί, ντροπιασμένοι, ήτανε μία Μεγάλη Παρασκευή του Έθνους και της Ιστορίας μας. Ήμασταν σταυρωμένοι και εγκλωβισμένοι στην προδοσία. Δεν σκεφτόμασταν ποίοι φταίνε, ποιοι μας «πουλήσανε», παρά μόνο την ντροπή και την αγανάκτηση. Καμαρώναμε στο παρελθόν ότι το Π.Ν. δεν είχε ποτέ υποστείλει την Ένδοξη Σημαία του, αλλά το πράξαμε τότε. Αισθανόμασταν ότι προδώσαμε την Ελλάδα, το Έθνος μας τους Ήρωες εθνομάρτυρές μας.
Μετά τόσα χρόνια έχοντας καταλαγιάσει τα συναισθήματα, οι σκέψεις, οι εντάσεις, αισθάνομαι περήφανος που με αξίωσε ο Θεός να είμαι Έλληνας και Χριστιανός και που συμμετείχα στην πολεμική επιχείρηση στα Ιμια, όπου ήμασταν αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε την Πατρίδα μας. Εκείνα τα «σπασίματα της καρδιάς μας» αποδειχθήκανε κατά πολύ ανώτερα από όλη τη χλιδή του κόσμου τούτου, διότι υπηρετήσαμε ύψιστα, αθάνατα, αιώνια ιδανικά και ιδεώδη Αληθούς Πίστεως, Πατρίδος, παραδόσεως και λαμπρής ιστορίας.
Εκείνα τα «σπασίματα της καρδιάς μας» της νύχτας εκείνης, μας κάνανε ανδρειότερους, γενναιότερους, δυνατότερους, ανίκητους, πιο ελεύθερους, πιο τολμηρούς, να αψηφούμε το θάνατο και να χαιρόμαστε την Ζωή. Αντιληφθήκαμε την ΑΞΙΑ της «ισχύς εν τη ενώσει» και ακόμα σε τέτοιες στιγμές παραμερίζονται τα ανθρώπινα πάθη, οι μεταξύ μας έχθρες και αντιπάθειες και γινόμαστε γροθιά μπρος στην Τούρκικη θρασυδειλία.
Ήμασταν έτοιμη για τόν υπέρτατο σκοπό της ύπαρξής μας, δηλαδή της θυσίας της ζωή μας, για τις οικογένειές μας, για τις οικογένειες όλων των Ελλήνων, για «τα ιερά και τα όσιά μας» ! και για τούτο θεωρούμαστε «τῃ προαίρεση Εθνομάρτυρες», εφόσον κρινόμαστε σύμφωνα με την προαίρεση της καρδιάς μας και όχι σύμφωνα με την έκβαση της πράξεως. Αισθάνομαι περήφανος που ο Θεός μού έδωσε τις αληθινές αξίες του Έλληνα, Αληθινή Πίστη, αξιοπρέπεια και συνείδηση, επίγνωση της αποστολής μου και ανδρείο φρόνημα, ακεραιότητα ήθους και αξιοπρέπεια, αθάνατες αξίες «θρεμμένες με το αντρειωμένο γάλα της παράδοσης και της ανδρειοσύνης» Κόντογλου που μας καθιστούν μοναδικούς στον κόσμο για την λεβεντιά μας και τον ηρωισμό μας.
Αισθάνομαι περήφανος που μέσα από την υπηρεσία μου στην Πατρίδα μου, γνώρισα ότι η αξία του ανθρώπου δεν έγκειται στην οικονομική επιφάνεια, στους τίτλους ευγενείας και στο αξίωμα, αλλά στο ήθος στην ακεραιότητα χαρακτήρα και στην λεβεντιά, βασικά και παραδοσιακά χαρακτηριστικά των προγόνων μας των Ελλήνων, σε εκείνους που χαρακτηριστήκανε ήρωες και που πολεμήσανε και υποτάξανε τον θαυμασμό και την παραδοχή όλου του κόσμου.
Δικαίως ο Πρωθυπουργός UΚ Τsortsil όρισε ότι ¨οι ήρωες πολεμούν σαν τους Έλληνες¨. Τέλος αισθάνομαι περήφανος που κατάλαβα ότι πολλοί ήταν εκείνοι οι μορφωμένοι ηγέτες που προδώσανε όλα τα ιδανικά τους για προσωπικές φιλοδοξίες και κακές σκοπιμότητες και καταντήσανε να ξεφτιλίζονται, να κατακρίνονται και να κολάζονται αιώνια στις συνειδήσεις του κόσμου και στην ιστορία. Πολλοί ήταν και εκείνοι οι αγράμματοι ανώνυμοι, που με την λεβεντιά τους και την αυτοθυσία τους, λαμπρύνανε το Έθνος μας στους απελευθερωτικούς αγώνες και μας χαρίσανε την σημερινή ελεύθερη Ελλάδα και αναπαύονται δικαιωμένοι, απολαμβάνοντας τιμές και δόξες από όλους τους Έλληνες σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου και της ιστορίας.
Τούτη η κατάθεση ψυχής, αποτελεί χρέος, φόρος τιμής, αγάπης και αφοσίωσης απέναντι στην Ελλάδα μας, απέναντι στους Ήρωες που θυσιαστήκανε μέχρι της τελευταίας ρανίδας του αίματός τους, για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι.
Τούτη η κατάθεση καρδιάς αποτελεί φόρος τιμής και απέναντι σε όλους τους νεοέλληνες που αγωνιούν για την ιστορία της και εργάζονται με τον δικό τους τρόπο να διατηρηθεί η φλόγα του ανδρειωμένου Έλληνα και να διαδοθεί παντού το μήνυμα της λεβεντιάς, της αρετής, αλλά και της τόλμης, για την αληθινή ελευθερία".
Η επιστολή προέρχεται από το αρχείο της εφημερίδας ΑΘΗΝΑΪΚΗ
Πηγή: Newsbomb.gr
»
Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012
Και "Πύλη" εισόδου Ναρκωτικών στην Ευρώπη η Τουρκία...
Από την Τουρκία διοχετεύεται στην Ευρώπη το 80% της ηρωίνης.
Η Τουρκία θεωρείται από τα Ηνωμένα Έθνη – λόγω της γεωγραφικής της θέσης - το κέντρο μέσω του οποίου διοχετεύεται στην Ευρώπη η μεγαλύτερη ποσότητα ηρωίνης ( το 80% σύμφωνα με εκτιμήσεις) που παράγεται από την Αφγανική παπαρούνα.
Τα Ηνωμένα Έθνη αποκαλούν αυτό το δρόμο ως «Βαλκανικό διάδρομο».
«Ο βαλκανικός διάδρομος εξακολουθεί να είναι ο σημαντικότερος διάδρομος διακίνησης ηρωίνης προς τις ευρωπαϊκές χώρες», δήλωσε στους SΕTimes ο Χαμίντ Γκόντσε, πρόεδρος του Διεθνούς Συμβουλίου Ελέγχου Ναρκωτικών.
Από την Τουρκία ξεκινούν τρεις σημαντικές διαδρομές . Ο Βόρειος Βαλκανικός διάδρομος, ο Νότιος βαλκανικός διάδρομος και ο διάδρομος της ανατολικής Μεσογείου.
Πώς λειτουργεί το κύκλωμα
Το ερώτημα είναι, πως είναι στημένο όλο αυτό το κύκλωμα το οποίο αποφέρει κέρδη δισεκατομμυρίων δολαρίων; Τα διεθνή κυκλώματα - το πρώτο λόγο στις χώρες του Αφγανιστάν και του Πακιστάν τον έχουν οι Τούρκοι βαρόνοι των ναρκωτικών -εξ αιτίας της θρησκείας -πηγαίνουν και κλείνουν την παραγωγή σε καλές τιμές .
Στη συνέχεια ένα μεγάλο κομμάτι της παραγωγής μεταφέρεται από μετανάστες.
Με ποιο τρόπο ;
Πολλοί λαθρομετανάστες που μπαίνουν στη Τουρκία κουβαλούν επάνω τους μεγάλη ποσότητα ηρωίνης προκειμένου να την παραδώσουν στους λαθρέμπορους, οι οποίοι και θα την μεταφέρουν είτε στα περάσματα του Έβρου είτε σε κάποιο ελληνικό νησί.
Δηλαδή με την ποσότητα αυτή εξασφαλίζουν την παραμονή τους στην Τουρκία, όπου φιλοξενούνται σε κάποια ειδικά “ ξενοδοχεία”. Με αυτό το τρόπο οι Τούρκοι λαθρέμποροι καταφέρουν να κάνουν την λεγόμενη ισλαμική διείσδυση στις χώρες του δυτικού κόσμου και να πλουτίσουν οι ίδιοι και οι προστάτες τους.
Ο ρόλος των μυστικών υπηρεσιών
Βέβαια όλες αυτές οι κινήσεις είναι γνωστές- γιατί μεταφέρονται χιλιάδες λαθρομετανάστες - και καλύπτονται από τις πανίσχυρες μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας ( ΜΙΤ).
Πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι το εμπόριο ναρκωτικών στο τριεθνές Τουρκία – Ιράκ - Ιράν διευκολύνεται απίστευτα αφού μπορεί να περάσει όποιος θέλει, καθώς αυτά τα τρία κράτη δεν έχουν θεσπίσει καθεστώς θεώρησης διαβατηρίων και οι έλεγχοι κατά μήκος των συνόρων είναι ανύπαρκτοι.
Γιατί αυτά τα κράτη έχουν υπογράψει καθεστώς μη θεώρησης διαβατηρίων ;
Τα συγκεκριμένα κράτη επειδή έχουν τεράστια οικονομικά οφέλη από την διακίνηση των ναρκωτικών και ιδιαίτερα της ηρωίνης και δεν τους ενδιαφέρει να Θεσπίσουν τέτοιους νόμους γιατί θα χάσουν τα κέρδη τους. Φυσικά μια από μια από τις χώρες που δεν έχει υπογράψει είναι η Τουρκία .
Από την άλλη μεριά επειδή η διεθνής κατακραυγή εναντίον των Τούρκων είναι μεγάλη, ο Τούρκος Μπεχσάτ Έκισι, προϊστάμενος της διεύθυνσης καταπολέμησης λαθρεμπορίου και οργανωμένου εγκλήματος της Τουρκικής Αστυνομίας, δήλωσε στους SETimes ότι δρομολόγησαν συνολικά 140 επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας και διεθνούς εμβέλειας κατά τα τελευταία πέντε έτη, οι οποίες "έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξάρθρωση διεθνών κυκλωμάτων ναρκωτικών".
Δηλαδή μέσα πέντε χρόνια έγινα 140 επιχειρήσεις. Πράγματι πολύ μεγάλος αριθμός . Αλήθεια ποιους κοροϊδεύουν; Για το 2011 που ξέσπασαν τα προβλήματα με την αραβική άνοιξη και τη Συρία οι Τούρκοι δεν δίνουν στοιχεία.
Απλά οι επιχειρήσεις είναι ελάχιστες.
Οι Τούρκοι βαρόνοι των ναρκωτικών συνεργάζονται με διάφορες εθνοτικές ομάδες, για παράδειγμα Αλβανούς , οι οποίοι διακινούν την ηρωίνη στα Βαλκάνια και την Ε.Ε.
Την Ιταλική “ Ντραγκέτα” που δραστηριοποιείται στη περιοχή του Μαυροβουνίου όπως επίσης με Ρώσους , Βοσνίους και Σέρβους.
Ο Χαϊρουντίν Σομούν, πρώην πρέσβης της Βοσνίας & Ερζεγοβίνης (Β-Ε) στην Τουρκία, τονίζει ότι είναι ευκολότερο για τους έμπορους ναρκωτικών να δραστηριοποιούνται σε χώρες οι οποίες παρουσιάζουν πολιτική αστάθεια, όπως το Κοσσυφοπέδιο ή σε χώρες, όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία, οι οποίες δεν έχουν να δείξουν καλές επιδόσεις στην καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος.
Οι ειδικοί του ΟΗΕ κρούουν τον Κώδωνα του κινδύνου και καλούν τις κυβερνήσει να συνεργασθούν διεθνώς προκειμένου να καταπολεμηθεί αυτή η μάστιγα.
Πηγή: newsbomb.gr
»
Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2012
Ισχύς εξ ουρανού για ΠΑ: F-15C/D Eagle με κόστος ... δώρου από τις ΗΠΑ!
Ενδιαφέρον για την απόκτηση 24 από αυτά τα αεροσκάφη τα οποία είναι σε άριστη κατάσταση έχει ήδη εκδηλώσει η Αεροπορία του Ισραήλ ενδιαφέρεται για την απόκτηση μέρους αυτών των αεροσκαφών ως μία λύση ανάγκης μέχρι την έλευση των πρώτων F-35 τα οποία κατά τους Ισραηλινούς θα είναι σε επιχειρησιακή ετοιμότητα το 2017.
Τα αεροσκάφη είναι σε άριστη κατάσταση, κατασκευής μεταξύ 1990-2000 και έχουν μπροστά τους τουλάχιστον 15-25 χρόνια επιχειρησιακής ζωής.
Το κόστος κτήσης και επιχειρησιακής αξιοποίησης με πρόγραμμα δομικής αναβάθμισης (SLEP) υπολογίζεται ότι δεν θα ξεπεράσει τα 10 εκατ. δολάρια ανά αεροσκάφος (τόσο το υπολογζουν οι Ισραηλινοί) και ακόμα και αν οι Ισραηλινοί απορροφήσουν τα 24 από αυτά, τα εναπομείναντα 24 είναι κοντά στο κρίσιμο νούμερο των 30 μαχητικών τα οποία επρόκειτο να αγοραστούν το 1999 και την τελευταία στιγμή στο ΚΥΣΕΑ άλαξε η εισήγηση του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και επιλέχθηκαν τα F-16 Block 52+.
Σίγουρα θα μπορούσαν να βρεθούν και άλλα 6 F-15C/D για να σχηματιστεί μια υπερενισχυμένη Μοίρα στην ΠΑ, ενός αεροσκάφους, το οποίο υπό τις παρούσες συνθήκες είναι το μοναδικό που μπορεί "να παίξει μπάλα" στην Ανατολική Μεσόγειο.
Μια κοινή ελληνοϊσραηλινή κρούση στην κυβέρνηση των ΗΠΑ για την απόκτηση των αεροσκαφών αυτών θα έδινε μία προσωρινή λύση στην ΠΑ μέχρις ότου η οικονομική κατάσταση της χώρας βελτιωθεί. Με κόστος στην χειρότερη περίπτωση 300 εκατ. δολαρίων αποπληρωτέων με FMS η χώρα "θα άλλαζε κατηγορία" σε ότι αφορά τις αποστολές CAP και COMAO στα βάθη της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και της τουρκικής ενδοχώρας.
Και μην ξεχνάμε ότι υπάρχει και ένα αεροσκάφος το F-15 Silent Eagle το οποίο από πολλούς θεωρείται η καλύτερη απάντηση στο F-35, του οποίου ένας μικρός αριθμός 10-20 αεροσκαφών (και λέμε μικρός γιατί το κόστος του φτάνει τα 115 εκατ. δολάρια) θα συμπλήρωνε κατά απόλυτο τρόπο την δύναμη των 24-30 F-15C/D και θα δημιουργούσε μια δύναμη κρούσης/αποτροπής που θα έκανε να το σκεφθεί τρεις φορές, όποιον εποφθαλμιούσε τα ελληνικά ή κυπριακά κοιτάσματα πετρελαίου.
Η απόκτηση των αεροσκαφών αυτών θα μπορούσε να συνοδευτεί με την επιτέλους απόσυρση των A-7 και εν συνεχεία με την προμήθεια Silent Eagle να ξεκινήσει περί το 2017 η απόσυρση των 35 F-4E AUP τα οποία και σημαντικό αριθμό πιλότων απαιτούν και μεγάλο κόστος λειτουργίας έχουν.
Αναμφίβολα μία τέτοια επένδυση ακόμα και εφόσον τα αεροσκάφη δοθούν στην ΠΑ δωρεάν θα είναι σημαντική αφού θα χρειαστούν αν όχι νέα προστατευόμενα shelter μεγαλύτερων διαστάσεων υπόστεγα στις προωθημένες βάσεις της Κρήτης τα οποία θα προστατεύουν τα αεροσκάφη από τα στοιχεία της φύσεως.
Σε ότι αφορά τα ευεργετικά αποτελέσματα των από την αύξηση της ακτίνας δράσης της Π.Α. σε αποστολές παντός είδους, σημειώνουμε αυτό: Η εμπειρία των Ισραηλινών από τις επιχειρήσεις του Σεπτεμβρίου στο κοίτασμα "Αφροδίτη" έδειξαν ότι ακόμα και σε τόσο κοντινές με τις βάσεις του περιοχές τα F-16 χρειαζόντουσαν εναέριο ανεφοδιασμό ίσως και τρεις φορές κατά την διάρκεια μακράς περιπολίας, αντίθετα με τα F-15 Ra'am που κατάφερναν να ανταπεξέλθουν κατά κανόνα χωρίς ανεφοδιασμό.
Και βέβαια στα πλαίσια της συνεργασίας των δύο αεροπορικών δυνάμεων η ΠΑ θα μπορούσε να αντλήσει σημαντική γνώση και εμπειρία από την Ισραηλινή Αεροπορία. Χάρις στην μεγάλη αυτονομία του το F-15C/D Eagle (σχεδόν 2.000 χλμ,) παραμείνει για πολλές ώρες στο αέρα περιπολώντας την θαλάσσια περιοχή μεταξύ της Κύπρου και της Κρήτης σε συνεργασία με τα EMB-145H ERIEYE AEW&C.
Πιο συγκεκριμένα στα πλαίσια της ελληνοισραηλινής στρατιωτικής προσέγγισης και συνεργασίας και την κοινής αντίληψης για την διασφάλισης της περιοχής μεταξύ της Κύπρου και της Κρήτης όπου θα πλέουν τα πλοία LNG που θα μεταφέρουν στο μέλλον το ισραηλινό και κυπριακό φυσικό αέριο θα άξιζε να διερευνηθεί από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης η δυνατότητα παραχώρησης τουλάχιστον 24 αεροσκαφών F-15C/D Eagle από την Αεροπορία των ΗΠΑ στην ΠΑ.
Επιπλέον είναι σχεδόν σίγουρο ότι τα αεροσκάφη θα χρειαστούν να περάσουν από πρόγραμμα δομικής αναβάθμισης το οποίο θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μαζί με το αντίστοιχο των ισραηλινών από την ΙΑΙ.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι με ένα ποσό χαμηλότερο από ότι θα χρειαζόταν για την αγορά νέων αεροσκαφών η ΠΑ θα μπορούσε να καλύψει την χώρο μεταξύ της Κύπρου και της Κρήτης με ένα αεροσκάφος εναέριας υπεροχής, μεγάλης αυτονομίας το οποίο διαθέτει το ισχυρό ραντάρ AN/APG-63 της εταιρείας Raytheon και βέβαια, όχι μόνο...
Πηγή: defencenet.gr
»
Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2011
Ξανά στο σκαμνί οι δημοσιογράφοι της συμφοράς, για την άσεμνη χειρονομία της Αφροδίτης της Μήλου.
Την εξαίρεση των μελών της σύνθεσης του Β' Αυτόφωρου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου ζήτησαν οι συνήγοροι υπεράσπισης των επτά Γερμανών δημοσιογράφων και αρθρογράφων του περιοδικού «Focus» που δικάζονται για το γνωστό εξώφυλλο του περιοδικού στο τεύχος της 22ης Φεβρουαρίου 2010 με την Αφροδίτη της Μήλου να κάνει άσεμνη χειρονομία και τον χαρακτηρισμό «απατεώνες» που αποδίδονταν στους Έλληνες στο δημοσίευμα.
Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει η συντακτική ομάδα του περιοδικού αφορούν τα αδικήματα της συκοφαντικής δυσφήμισης διά του Τύπου, εξύβρισης και προσβολής συμβόλων του ελληνικού κράτους, που τους απαγγέλθηκαν μετά από μήνυση δικηγόρων.
Αφορμή για την αίτηση εξαίρεσης των δικαστών ήταν η αρνητική απάντηση του δικαστηρίου στο αίτημα της υπεράσπισης για αποβολή της Πολιτικής Αγωγής από την δίκη, με σκεπτικό ότι το δημοσίευμα θα μπορούσε να θίξει οποιονδήποτε Έλληνα πολίτη.
Η αίτηση κρίθηκε και απορρίφθηκε από άλλη σύνθεση που ανέβηκε στην έδρα, η οποία δεν αποδέχθηκε το σκεπτικό της υπεράσπισης.
Η διαδικασία θα συνεχιστεί στις 15 Δεκεμβρίου.
Πηγή: newsit.gr
»
Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2011
Αυτή κι αν είναι Εθνική προδοσία. Σε Σκοπιανούς ήθελαν να πουλήσουν μακεδονικούς θησαυρούς.
Πρόσφατα η ΕΛΑΣ σημείωσε μια μεγάλη επιτυχία με την κατάσχεση 70 αρχαίων αντικειμένων μεγάλης εθνικής σημασίας στη Θεσσαλονίκη.
Ο καθένας θα μπορούσε να ισχυρισθεί ότι όλοι αυτοί είναι ένα κύκλωμα αρχαιοκαπήλων και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το οικονομικό όφελος.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά.
Μετά από έρευνα της αστυνομίας αποκαλύφθηκε ότι πέντε «νονοί» της νύχτας που είχαν ασχοληθεί με τις λαθρανασκαφές και τους εκβιασμούς επιχειρηματιών ιδιαίτερα της Βόρειας Ελλάδας συνεργαζόντουσαν με τις μυστικές υπηρεσίες των Σκοπίων και είχαν κανονίσει να τους παραδώσουν τους μακεδονικούς θησαυρούς έναντι αμοιβής 10 εκατ. ευρώ.
Επειδή τα συγκεκριμένα αντικείμενα συνδέονται -σύμφωνα με τις εκθέσεις των αρχαιολόγων που συνεχίζονται- με τους βασιλικούς τάφους της Βεργίνας , οι Σκοπιανοί ήθελαν να τα αξιοποιήσουν προκειμένου να στηρίξουν την προπαγάνδα εναντίον μας .
Τελικά προδόθηκαν από κάποια άλλη συμμορία αρχαιοκαπήλων που οδήγησε τις αρχές ασφαλείας στους δράστες .
Πηγή: newscode.gr
»
Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2011
Ρωσική Ομάδα Μάχης αεροπλανοφόρου στην ΑΟΖ Κύπρου. Λέτε η προφητεία του ΠΑΤΕΡ ΠΑΪΣΙΟΥ να βγει αληθινή;
Η Μόσχα ανακοίνωσε πριν λίγο ότι η Ομάδα Μάχης του αεροπλανοφόρου "Ναύαρχος Κουζνέτσοφ" από την Βόρεια Θάλασσα (θάλασσα Μπάρεντς) πρόκειται να πλεύσει για την Ανατολική Μεσόγειο, κοντά στην περιοχή της κυπριακής γεώτρησης του "Οικοπέδου 12", σχεδόν τρία χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία στην περιοχή!
Η Ομάδα Μάχης του αεροπλανοφόρου θα αποπλεύσει στις 13 Νοεμβρίου για ασκήσεις στην θάλασσα Μπάρεντς και θα ασκηθεί για μία εβδομάδα. Ακολούθως στις 19 Νοεμβρίου θα ξεκινήσει το ταξίδι της για την Μεσόγειο, χωρίς όμως να έχουν ανακοινωθεί μέχρι στιγμής τα λιμάνια που θα προσεγγίσει.
Η διάρκεια της αποστολής της Ομάδα Μάχης του αεροπλανοφόρου στην Μεσόγειο θα είναι τρεις μήνες. Το Ναύαρχος Κουζνέτσοφ και τα πλοία συνοδείας του αναμένονται να περάσουν τα στενά του Γιβραλτάρ στα τέλη Νοεμβρίου όταν θα έχουν γίνει γνωστά και τα αποτελέσματα της κυπριακής γεώτρησης Η ναυτική δύναμη αποτελείται από 6 αντιτορπιλικά, φρεγάτες και πλοία υποστήριξης!
Στην περιοχή ήδη περιπολεί ρωσικό συμβατικό υποβρύχιο, αλλά φαίνεται ότι κρίθηκε πως θα πρέπει να υπάρξει πιο "πειστική" προβολή ισχύος με σκάφη επιφανείας. Κανείς δεν περίμενε βέβαια ότι θα έστελναν το "Ναύαρχος Κουζνέτσοφ". Μαζί με το ρωσικό αεροπλανοφόρο θα πλεύσει και το αντιτορπιλικό Admiral Chabanenko, κλάσης Udaloy II. Πάντως αναλυτές στην ρωσική πρωτεύουσα ανέφεραν ότι "Υπάρχει και μεγάλο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στην Συρία.
Η Ρωσία ήδη έχει ζητήσει άδεια από την Κύπρο για να έκτελέσει έρευνες σε δύο "Οικόπεδα" που τώρα έχει αναπτυχθεί ο ... τουρκικός Στόλος! Πιο σαφή απάντηση στην Άγκυρα δεν μπορεί να υπάρξει.
Το ρωσικό αεροπλανοφόρο είναι εξοπλισμένο με 19 αεροσκάφη Su-33, 4 Su-25 (κρούσης) και 17 ελικόπτερα Κa-27 και μεταφέρει μεγάλο αριθμό πυρηνικών κεφαλών για χρήση από τους πυραύλους Ρ-700 Granit.
Πηγή: defencenet.gr
aprosmeno: Λέτε η προφητεία του ΠΑΤΕΡ ΠΑΪΣΙΟΥ να βγει αληθινή; Δείτε ΕΔΩ
Η Ομάδα Μάχης του αεροπλανοφόρου θα αποπλεύσει στις 13 Νοεμβρίου για ασκήσεις στην θάλασσα Μπάρεντς και θα ασκηθεί για μία εβδομάδα. Ακολούθως στις 19 Νοεμβρίου θα ξεκινήσει το ταξίδι της για την Μεσόγειο, χωρίς όμως να έχουν ανακοινωθεί μέχρι στιγμής τα λιμάνια που θα προσεγγίσει.
Η διάρκεια της αποστολής της Ομάδα Μάχης του αεροπλανοφόρου στην Μεσόγειο θα είναι τρεις μήνες. Το Ναύαρχος Κουζνέτσοφ και τα πλοία συνοδείας του αναμένονται να περάσουν τα στενά του Γιβραλτάρ στα τέλη Νοεμβρίου όταν θα έχουν γίνει γνωστά και τα αποτελέσματα της κυπριακής γεώτρησης Η ναυτική δύναμη αποτελείται από 6 αντιτορπιλικά, φρεγάτες και πλοία υποστήριξης!
Στην περιοχή ήδη περιπολεί ρωσικό συμβατικό υποβρύχιο, αλλά φαίνεται ότι κρίθηκε πως θα πρέπει να υπάρξει πιο "πειστική" προβολή ισχύος με σκάφη επιφανείας. Κανείς δεν περίμενε βέβαια ότι θα έστελναν το "Ναύαρχος Κουζνέτσοφ". Μαζί με το ρωσικό αεροπλανοφόρο θα πλεύσει και το αντιτορπιλικό Admiral Chabanenko, κλάσης Udaloy II. Πάντως αναλυτές στην ρωσική πρωτεύουσα ανέφεραν ότι "Υπάρχει και μεγάλο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στην Συρία.
Η Ρωσία ήδη έχει ζητήσει άδεια από την Κύπρο για να έκτελέσει έρευνες σε δύο "Οικόπεδα" που τώρα έχει αναπτυχθεί ο ... τουρκικός Στόλος! Πιο σαφή απάντηση στην Άγκυρα δεν μπορεί να υπάρξει.
Το ρωσικό αεροπλανοφόρο είναι εξοπλισμένο με 19 αεροσκάφη Su-33, 4 Su-25 (κρούσης) και 17 ελικόπτερα Κa-27 και μεταφέρει μεγάλο αριθμό πυρηνικών κεφαλών για χρήση από τους πυραύλους Ρ-700 Granit.
Πηγή: defencenet.gr
aprosmeno: Λέτε η προφητεία του ΠΑΤΕΡ ΠΑΪΣΙΟΥ να βγει αληθινή; Δείτε ΕΔΩ
»
Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011
ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΤΩΝ ΗΠΑ; ΔΗΛΩΣΗ ΒΟΜΒΑ ΤΟΥ David Wurmser.
«H Τουρκία είναι απειλή για τις ΗΠΑ», υποστήριξε με τον πλέον αφοπλιστικό τρόπο ο Δρ. Ντέιβιντ Γούρμσερ (David Wurmser), σύμβουλος του πρώην αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Ντίκ Τσένεϊ μιλώντας ζωντανά σε τηλεοπτική εκπομπή πριν από.....
μερικές ημέρες.
Πιο συγκεκριμένα, ο Δρ. Ν. Γούρμσερ συμμετείχε ζωντανά στην εκπομπή του Δημοσιογράφου Γιάννη Μούτσου «Terra Incognita».
Στην παρέμβασή του στην εκπομπή από τις ΗΠΑ ο γνωστός και πάντα καλά πληροφορημένος Αμερικανός αναλυτής και σύμβουλος του πρώην αντιπροέδρου των ΗΠΑ αφού επεσήμανε το Νεοθωμανικό προσωπείοτης κυβέρνησης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπογράμμισε πως η Άγκυρα προσπαθεί να ανασυστήσει το «Στρατηγικό Βάθος» της οθωμανικής αυτοκρατορίας – κατά Νταβούτογλου, κάτι το οποίο δημιουργεί μεγάλη ένταση στην περιοχή αφού η συγκεκριμένη στρατηγική συνάγεται με την «αυξανόμενη επιθετικότητά της απέναντι στο Ισραήλ, την Κύπρο και την Ελλάδα». Μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο ο Δρ. Γούρμσερ δεν απέκλεισε και την πιθανότητα εκδήλωσης επιθετικής ενέργειας από μέρους της Άγκυρας.
Αναφορικά με την σχέση των ΗΠΑ με την Τουρκίας ο Αμερικανός αναλυτής επεσήμανε πως και δύο πλευρές έχουν περιπέσει σε μία αμοιβαία παρεξήγηση, η οποία εκ των πραγμάτων θα αποδειχθεί πολύ επικίνδυνη για την ειρήνη στην περιοχή. Κατά τον Δρ. Γούρμσερ «η Τουρκία δεν δείχνει αυτή τη στιγμή να αντιλαμβάνεται το πώς σκέφτεται η Ουάσιγκτον ενώ πιστεύει ακράδαντα πως έχει με το μέρος της όλα τα πλεονεκτήματα. Το λάθος όμως της Άγκυρας είναι μοιραίο αφού αυτή τη στιγμή τα λόμπι των Ελλήνων, των Ισραηλινών και των Αρμενίων είναι σε θέση να αλλάξουν τις ισορροπίες εναντίον της Τουρκίας ανά πάσα στιγμή. Σε κάθε περίπτωση η Άγκυρα φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται πως οι πράξεις της αποσταθεροποιούν την περιοχή κάτι το οποίο είναι απειλή για τις ΗΠΑ».
Από την πλευρά του οι ΗΠΑ, ειδικά η κυβέρνηση, πάντα κατά τον Δρ. Γούρμσερ, δεν φαίνεται να έχει χωνέψει την αλλαγή της πολιτικής της Τουρκίας και εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται την Άγκυρας ως έναν «σταθεροποιητικό παράγοντα στην Αραβική Άνοιξη» όμως με το πέρασμα του χρόνου οι Αμερικανοί πρόκειται να αντιληφθούνε «πως η Τουρκία είναι πλέον πρόβλημα». Για την ώρα ένα λόγος που δείχνουν να την εμπιστεύονται είναι η ιδιότητά της ως κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ.
Σε ερώτηση δε για μία ξεκάθαρη απάντηση για το κατά πόσον οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονται την Τουρκία ως σύμμαχο ο Αμερικανός αναλυτής ήταν ξεκάθαρος, αφού χωρίς καμία περιστροφή ανέφερε πως «Οι περισσότεροι στην Ουάσιγκτον θεωρούν πως η Τουρκία δεν είναι πλέον σύμμαχος» παρά το γεγονός πως η κυβέρνηση προσπαθεί να αποδείξει πως οι σχέσεις είναι καλύτερες από ποτέ. Κατά τον Ν. Γούρμσερ, είναι πλέον γεγονός, πως «κάτω από την επιφάνεια η άποψη ότι η Τουρκία δεν είναι πλέον σύμμαχος μας ενδυναμώνεται όλο και πιο πολύ».
Τι εστί όμως Δρ. Ν. Βούρμσερ ώστε πρέπει κάποιος να ακούσει αυτά που «λέει», αυτά που «δεν λέει» και αυτά που «σημαίνει»/εννοεί; Ο Ν. Γούρμσερ έχει χρηματίσει σύμβουλος για θέματα Μέσης Ανατολής του πρώην αντιπροέδρου των ΗΠΑ Ντίκ Τσένεϊ, ενώ μεταξύ άλλων είναι και μέλος του ΑΕΙ (American Enterprise Institute). Αξίζει να σημειωθεί πως ο Δρ. Γούρμσερ ήταν ένας από τους κύριους συγγραφείς της μελέτης με τίτλο «Α Clean Break: A New Strategy for Securing the Realm» η οποία και συντάχθηκε το 1996 για λογαριασμό του σημερινού πρωθυπουργού του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου και μέσα στην οποία προκρινόταν η επιλογή του «προληπτικού πλήγματος» (preemptive strike) εναντίον της Συρίας και του Ιράν ενώ για την περίπτωση του Ιράκ προκρινόταν η επιλογή της «αποκαθήλωσης» του Σαντάμ Χουσεΐν. Αναφορικά με το Παλαιστινιακό η αναφορά συμβούλευε το Τελ-Αβίβ να εγκαταλείψει την πολιτική του «Γη για Ειρήνη» (Land for Peace) απέναντι στους Παλαιστινίους.
Οι διασυνδέσεις του συγκεκριμένου αναλυτή, οι γνώσεις των διαφόρων «πραγματικοτήτων» στους διαδρόμους του Λευκού Οίκου και της Ουάσιγκτον αλλά και η διείσδυση των απόψεών του σε μερίδα του πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ είναι εμφανής. Από την άλλη είναι εξίσου εμφανές και το γεγονός πως η «σκληρή» γραμμή και προσέγγιση που ακολουθεί αλλά και οι δεσμοί του με τους Ρεπουμπλικάνους, ειδικά τους «Neocons» (νέο-συντηρητικοί), αλλά και το Ισραήλ είναι κάτι το οποίο δεν είναι σίγουρο πως κάνει κάποιους από τους Δημοκρατικούς να αισθάνονται άνετα.
Η ουσία για εμάς όμως είναι το γεγονός πως ο Δρ. Ν. Γούρμσερ εξέφρασε όπως ποτέ άλλοτε δεν έχει κάνει ένας Αμερικανός ειδήμων το τι πραγματικά συμβαίνει στην Ουάσιγκτον και το πώς η Τουρκία παίζει με τη φωτιά η οποία έχει ξεκινήσει από την Ρεπουμπλικανική πλευρά και απειλεί να εξαπλωθεί και στην Δημοκρατική. Είναι σαφές πως οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να… βομβαρδίσουν την Τουρκία, αλλά το γεγονός πως θα δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες… «πιέσεως και θερμοκρασίας», σε μία δυνητική θερμή αντιπαράθεση με την Ελλάδα και την Κύπρο αξίζει την αμέριστη προσοχή μας και εκτίμηση των δυνατοτήτων που ανοίγονται με την αλλαγή των γεωπολιτικών ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Στον κάτωθι σύνδεσμο μπορείτε να παρακολουθήσετε το πρώτο μέρος της εκπομπής του Γιάννη Μούτσου στην οποία συμμετέχουν ο Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Δρ. Γιάννης Μάζης, ο Διευθυντής του Ινστιτούτου Ενέργειας Νοτιοανατολικής Μεσογείου Κώστας Σταμπολής και ο Εκδότης – Διευθυντής του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ Δρ. Γιώργος Φίλης. Η παρέμβαση του Αμερικανού αναλυτή βρίσκεται στο δεύτερο μισό του βίντεο, ενώ θα πρέπει να επισημάνουμε πως και οι υπόλοιπες τηλεφωνικές παρεμβάσεις παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον.
Πηγή: ksipnistere.blogspot.com
»
Παρασκευή 19 Αυγούστου 2011
Η υφαλοκρηπίδα, η ΑΟΖ και το ζήτημα του Αιγαίου, άρθρο του Αναστάσιου Πεπονή.
Περιορισμοί της ελεύθερης θάλασσας, επέκταση της κυριαρχίας των κρατών
Έως και τα μέσα του 20ού αιώνα κυριαρχούσε στο διεθνές δίκαιο η νομική διάκριση των θαλασσίων εκτάσεων της γης σε αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα) και ανοικτή, ή ελεύθερη, θάλασσα. Τα παράκτια κράτη ασκούσαν κυριαρχικά δικαιώματα μόνο στα χωρικά τους ύδατα. Σ’ όλη την άλλη θαλάσσια έκταση ίσχυε η αρχή της ελευθερίας των θαλασσών με την οποία αποκλειόταν η άσκηση σ’ αυτήν οιωνδήποτε κυριαρχικών δικαιωμάτων κράτους.
Τις κρατούσες αντιλήψεις για τον ρόλο και το νομικό καθεστώς των θαλασσών μετέβαλαν τεχνολογικές εφαρμογές πορισμάτων της επιστημονικής έρευνας, ιδίως από τα μέσα του 20ού αιώνα. Στον ρόλο της θάλασσας ως οδού επικοινωνίας (ναυτιλία) και ως πηγής τροφής (αλιεία), προστέθηκε η εκμετάλλευση πλούτου στον βυθό των θαλασσών και στο υπέδαφός του.
Η αυστηρή διάκριση σε χωρικά ύδατα και ελεύθερη θάλασσα έπαυσε να ισχύει από το 1958 με την εισαγωγή της υφαλοκρηπίδας ως νομικής έννοιας από τη σχετική με αυτήν Σύμβαση της Γενεύης. Με αυτή τη σύμβαση αναγνωρίστηκαν ειδικά κυριαρχικά δικαιώματα του παράκτιου κράτους στην υφαλοκρηπίδα, δηλαδή σε περιοχή του βυθού και του υπεδάφους του που εκτείνεται πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης σε βάθος έως 200 μέτρα. Αντικείμενο αυτών των ειδικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην υφαλοκρηπίδα είναι η έρευνα και εκμετάλλευση μη ζώντων φυσικών πόρων, κυρίως φυσικού αερίου και πετρελαίου. Αναγνωρίστηκε έτσι ένας μερικός περιορισμός του εύρους της ελεύθερης θάλασσας.
Όταν το 1973 ενέργειες και κυβερνητικές πράξεις της Τουρκίας, με πρόσχημα έρευνες πετρελαίου, γέννησαν το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, ίσχυαν οι διατάξεις της Σύμβασης της Γενεύης. Η Ελλάδα αναγνώριζε ως μόνο υπαρκτό και προς επίλυση ζήτημα μεταξύ των δύο χωρών την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας με εφαρμογή των διατάξεων της τότε ισχύουσας σύμβασης. Αυτή η σύμβαση ρητά όριζε ότι ο όρος “υφαλοκρηπίδα” χρησιμοποιείται και για τον βυθό της θάλασσας και το υπέδαφος των θαλάσσιων περιοχών που συνέχονται με τις ακτές νήσων. Οι πράξεις όμως παραχώρησης υποθαλάσσιων εκτάσεων της τουρκικής κυβέρνησης, καθώς και οι αντίστοιχοι χάρτες, αγνοούσαν την υφαλοκρηπίδα των νησιών μας και περιλάμβαναν στα όριά τους μεγάλα τμήματα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Επακολούθησε το 1982 η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Η Ελλάδα κύρωσε το 1995 με τον Ν. 2321 αυτή τη σύμβαση (εφεξής Σύμβ. Η.Ε.) η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, αποτελεί μέρος του εσωτερικού μας δικαίου. Με το άρθρο 121, παρ. 2, η Σύμβ. Η.Ε. ορίζει, ανάμεσα σ’ άλλα, ότι οι διατάξεις για την υφαλοκρηπίδα ισχύουν και για την υφαλοκρηπίδα μιας νήσου. Τρία μόνο κράτη, μεταξύ των οποίων η Τουρκία και οι ΗΠΑ, δεν έχουν προσυπογράψει αυτή τη σύμβαση, η οποία όμως εφαρμόζεται από το Διεθνές Δικαστήριο των Η.Ε. (Χάγης) σε σχετικές διαφορές που καλείται να επιλύσει. Αυτή τη σύμβαση θα ερμηνεύσει και θα εφαρμόσει το Δικαστήριο και στην περίπτωση που θα γίνει δεκτή η πρόταση της Ελλάδας να υπαχθεί στην κρίση του το ζήτημα της οριοθέτησης στο Αιγαίο.
Η Σύμβ. Η.Ε. όμως πρόσθεσε ακόμα έναν περιορισμό του εύρους της ελεύθερης θάλασσας με την αναγνώριση και άλλων ειδικών κυριαρχικών δικαιωμάτων του παράκτιου κράτους. Πρόκειται για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, εφεξής ΑΟΖ, η οποία επίσης εκτείνεται πέρα από τα όρια της χωρικής θάλασσας. Η κύρια διαφορά της ΑΟΖ από την υφαλοκρηπίδα -όχι όμως η μόνη- έγκειται στο ότι, με το άρθρο 56 της Σύμβ. Η.Ε., το παράκτιο κράτος που θεσπίζει ΑΟΖ ασκεί ειδικά κυριαρχικά δικαιώματα έρευνας, εκμετάλλευσης, διαχείρισης, στον βυθό, το υπέδαφός του, αλλά και στα υπερκείμενα θαλάσσια ύδατα. Κατά συνέπεια όχι μόνο σε μη ζώντες φυσικούς πόρους (ορυκτά), αλλά και σε ζώντες, δηλαδή κυρίως αλιείας. Μια άλλη σημαντική διαφορά είναι ότι σύμφωνα με ρητές διατάξεις του άρθρου 77 της Σύμβ. Η.Ε., τα δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα υπάρχουν και διατηρούνται ανεξάρτητα απ’ το εάν το παράκτιο κράτος την ερευνά ή την εκμεταλλεύεται και χωρίς να απαιτείται οιαδήποτε διακήρυξή του. Η ΑΟΖ όμως θεσπίζεται με διακήρυξη από το παράκτιο κράτος το οποίο, όπως θα εξηγηθεί παρακάτω, υποχρεούται σε συγκεκριμένα μέτρα.
Επιστήμονες ειδικοί σε ζητήματα έρευνας πετρελαίου, αλλά και έγκυροι αρθρογράφοι, υποστηρίζουν ως λανθασμένη την εμμονή της Ελλάδας στην έννοια της υφαλοκρηπίδας, την χαρακτηρίζουν ξεπερασμένη από την ΑΟΖ κι ακόμα ότι, αν η Ελλάδα προχωρήσει σε κήρυξη και οριοθέτηση ΑΟΖ, στο Αιγαίο η θέση της θα είναι πιο ισχυρή σε νομικό επίπεδο.
Οριοθέτηση και νησιά σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ
Όπως σημειώθηκε, σταθερή θέση της Ελλάδας είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Εξετάζουμε λοιπόν, με τις αναφορές και τις σκέψεις που ακολουθούν, εάν και γιατί, στο ζήτημα του Αιγαίου η μετακίνηση από την υφαλοκρηπίδα στην ΑΟΖ θα ενίσχυε τη θέση της Ελλάδας στο πολιτικό και στο νομικό επίπεδο, αλλά και ως προς το οικονομικό αντικείμενο των αντίστοιχων δικαιωμάτων.
Το μέγιστο εύρος της ΑΟΖ κάθε κράτους μπορεί να είναι 200 μίλια. Το ίδιο ισχύει, σύμφωνα με την ισχύουσα τώρα Σύμβ. Η.Ε., και για την υφαλοκρηπίδα. Τούτο σημαίνει ότι μόνο όπου η απόσταση των γραμμών από τις οποίες μετριέται το εύρος των χωρικών υδάτων αντίπερα χωρών είναι τουλάχιστον 400 μίλια, μπορεί κάθε κράτος να θεσπίσει ΑΟΖ χωρίς να γεννάται ζήτημα οριοθέτησης. Γι’ αυτό τον λόγο το άρθρο 74 της Σύμβ. Η.Ε. καθορίζει τις διαδοχικές διαδικασίες με τις οποίες μπορεί να πραγματοποιηθεί η οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ κρατών με έναντι ή προσκείμενες ακτές.
Μήπως όμως αυτές οι ρυθμίσεις για την οριοθέτηση της ΑΟΖ είναι ευνοϊκότερες για την Ελλάδα, σε σύγκριση με εκείνες που διέπουν την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας; Η απάντηση είναι αρνητική. Οι σχετικές διατάξεις του άρθρου 74 για την ΑΟΖ είναι ταυτόσημες με εκείνες του άρθρου 83 για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι με τη θέσπιση ΑΟΖ το ζήτημα της οριοθέτησης στο Αιγαίο δεν ξεπερνιέται. Και με τις δύο εκδοχές, η οριοθέτηση και χάραξη της ΑΟΖ αντιμετωπίζονται υπό τις ίδιες γεωγραφικές προϋποθέσεις και με τις ίδιες διαδικασίες που ισχύουν και για την υφαλοκρηπίδα. Εξάλλου μπορεί να υποστηριχθεί ότι η γραμμή οριοθέτησης της ΑΟΖ δεν θα διέφερε από τη γραμμή οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας που τυχόν θα είναι προηγηθεί.
Όπως σημειώθηκε, το κράτος της Τουρκίας, με τις πράξεις εκχώρησης σε δική του εταιρεία (ΤΡΑΟ) θαλάσσιων περιοχών στο Αιγαίο για έρευνα πετρελαίου, καθώς και με τους συνοδεύοντες χάρτες, αγνοεί την υφαλοκρηπίδα των νησιών μας.
Η Τουρκία δεν υποστήριξε ευθέως κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980, όταν δηλαδή η Ελλάδα δεν είχε ακόμα κυρώσει τη Σύμβ. Η.Ε. ότι τα νησιά του Αιγαίου δεν έχουν υφαλοκρηπίδα την οποία ρητά τους αναγνώριζε η Σύμβαση της Γενεύης του 1958. Τοποθετούσε και τοποθετεί το ζήτημα ως ζήτημα ειδικών συνθηκών και ισορροπίας δικαιωμάτων και συμφερόντων, επικαλούμενη και την έννοια της ευθυδικίας.
Η αναγνώριση της υφαλοκρηπίδας των νησιών αποτελεί σταθερό κανόνα του διεθνούς δικαίου της θάλασσας. Αυτός ο κανόνας επιβεβαιώνεται και με τη Σύμβαση της Γενεύης του 1958 και με τη Σύμβαση Η.Ε. Η διαφορά έγκειται στη διάκριση μεταξύ νήσων και βράχων στους οποίους η Σύμβ. Η.Ε. δεν αναγνωρίζει υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, όπως και εγκαταλείπει το βάθος των 200 μ. για τον υπολογισμό του εύρους της υφαλοκρηπίδας.
Η νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου, σε ορισμένες περιπτώσεις, έχει λάβει υπόψη της ειδικές συνθήκες, όπως το μέγεθος νησιών με μικρότερο μήκος ακτών σε σύγκριση με εκείνες του άλλου διάδικου κράτους, ή νησιά απομονωμένα από την κύρια εδαφική περιοχή κράτους. Αυτές οι ειδικές συνθήκες αφορούν αποκλειστικά στον υπολογισμό του εύρους της υφαλοκρηπίδας. Απόφαση η οποία να μην αναγνωρίζει σε νησί υφαλοκρηπίδα δεν υπάρχει.
Στην περίπτωση όμως του Αιγαίου δεν πρόκειται για απομονωμένα νησιά. Έχουμε μια πυκνή και συνεχόμενη νησιωτική περιοχή η οποία καλύπτει σημαντικό τμήμα της εδαφικής έκτασης του ελληνικού κράτους, κατοικημένη από σημαντικό μέρος του πληθυσμού του. Σ’ αυτές τις γεωγραφικές συνθήκες στο Αιγαίο στηρίζεται η έγκυρη εκτίμηση ότι “...τα κύρια ελληνικά νησιά όχι μόνο δεν θα αγνοηθούν, αλλά και θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στην κατανομή της υφαλοκρηπίδας ανάμεσα στις δύο χώρες”.
Η εύλογη επιφύλαξη ως προς τη διάκριση που υποδηλώνει η αναφορά σε “κύρια” νησιά δεν μειώνει τη σημασία αυτής της εκτίμησης: οριοθέτηση από το Δικαστήριο της Χάγης θα είναι πάντως και οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας των ελληνικών νησιών του Αιγαίου.
Το ερώτημα είναι εάν η θέσπιση από την Ελλάδα ΑΟΖ ισχυροποιεί τη θέση της ως προς τα νησιά. Το άρθρο 121 της Σύμβασης Η.Ε. αναγνωρίζει στα νησιά και ΑΟΖ. Είναι όμως η ίδια διάταξη (παρ. 2) με την οποία αναγνωρίζεται στα νησιά και η υφαλοκρηπίδα, όπως επίσης χωρικά ύδατα και συνορεύουσα ζώνη. Άρα η θέσπιση ΑΟΖ δεν προσφέρει πρόσθετη υποστήριξη στο ζήτημα των νησιών, σε σύγκριση με κείνη που μας προσφέρει η έννοια της υφαλοκρηπίδας.
Τα ειδικά κυριαρχικά δικαιώματα που έχει αναγνωρίσει το διεθνές δίκαιο στα παράκτια κράτη ασκούνται κατά κύριο λόγο στο πεδίο της οικονομίας. Όπως σημειώθηκε, η ΑΟΖ θεσπίζει κυριαρχικά δικαιώματα με αντικείμενο την εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διαχείριση, ζωντανών και μη ζωντανών φυσικών πόρων από την επιφάνεια της θάλασσας έως τον βυθό και το υπέδαφός του. Αλλά για τα δικαιώματα με αντικείμενο τον βυθό και το υπέδαφός του, δηλαδή για κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, δεν προβλέπονται ειδικές για την ΑΟΖ ρυθμίσεις - ισχύουν και εφαρμόζονται οι διατάξεις για την υφαλοκρηπίδα (Συμβ. Η.Ε., άρθρο 56, παρ. 3).
Το ζήτημα του Αιγαίου το δημιούργησε η Τουρκία με τις προαναφερθείσες πράξεις της περιόδου 1973-1974. Η εξαγγελία, τον Ιούνιο του 1974, ότι πραγματοποιήθηκαν έρευνες πετρελαίου δυτικά της Λέσβου από ένα μικρό υδρογραφικό σκάφος, το “Τσανταρλί”, ακατάλληλο για αξιόπιστες έρευνες πετρελαίου, επιβεβαιώνει ότι το πετρέλαιο χρησίμευσε ως πρόσχημα για να γεννηθεί ζήτημα Αιγαίου. Ούτε αυτή η έρευνα, ούτε όσες ακολούθησαν, ούτε οι πράξεις εκχώρησης και οι χάρτες, μπορούν να έχουν οιαδήποτε νομική συνέπεια επί της υφαλοκρηπίδας, εις βάρος της Ελλάδας και υπέρ της Τουρκίας. Η Τουρκία απέβλεψε και πέτυχε να ανοίξει το ζήτημα του Αιγαίου και να το καταστήσει ζήτημα υπαρκτό και προς επίλυση, εξαρτώμενη όμως αυτή από τη δική της συναίνεση διότι η προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης προϋποθέτει συνυποσχετικό, δηλαδή συμφωνία και συνυπογραφή της Τουρκίας.
Η οικονομική εκμετάλλευση - Υδρογονάνθρακες και ψάρια
Πρακτική συνέπεια αυτής της εκκρεμότητας για την οριοθέτηση είναι η αδράνεια της Ελλάδας για έρευνες πετρελαίου σε όλη την έκταση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Οι ενδείξεις για την ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων σ’ αυτή την περιοχή είναι σοβαρές. Η συστηματική έρευνα για τον ακριβή εντοπισμό τους, για το βάθος τους, για τις κατά προσέγγιση ποσότητες, για την ποιότητά τους, κοντολογίς η εκτίμηση αν είναι όχι μόνο υπαρκτά αλλά και επιδεκτικά συμφέρουσας εκμετάλλευσης, είναι ζήτημα ζωτικό για την οικονομία της Ελλάδας. Αυτή η εκτίμηση όμως προϋποθέτει ευχέρεια ερευνητικής δραστηριότητας, χωρίς περιορισμούς και διακρίσεις, σε όλη την έκταση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Είναι λοιπόν φανερό ότι η σημασία της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, με εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου, δεν περιορίζεται στην ενεργοποίηση της ελληνικής κυριαρχίας επί της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Ανοίγει ενδεχομένως μια σημαντική προοπτική για τη διερεύνηση της παραγωγικής βάσης της οικονομίας μας στον τομέα της ενέργειας. Η Τουρκία προτείνει και επιδιώκει να συμφωνηθεί συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Ουσιαστικά, προτείνει να αποδεχθούμε, αντί για οριοθέτηση, συγκυριαρχία της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο!
Τα ειδικά κυριαρχικά δικαιώματα του παράκτιου κράτους, που η άσκησή τους προϋποθέτει τη θέσπιση ΑΟΖ, δηλαδή αυτά που δεν καλύπτονται από τις διατάξεις για την υφαλοκρηπίδα, έχουν ως αντικείμενο υπερκείμενους του βυθού πόρους, με κυριότερους τους αλιευτικούς.
Η αλιεία αποτελεί σημαντικό τομέα της εθνικής μας οικονομίας. Το ερώτημα είναι αν η προστασία και εκμετάλλευση ζώντων πόρων στο θαλάσσιο στρώμα του Αιγαίου, καθώς και οι σχετικές έρευνες, εξαρτώνται σε κάποιο έστω βαθμό από τη θέσπιση ΑΟΖ.
Από έρευνες και εκθέσεις αρμοδίων και ειδικών προκύπτει ότι ένα πλέγμα αλιευτικών πρακτικών και διοικητικών αδυναμιών έχει ως συνέπεια την καταστροφή παραγωγικών οικότοπων, μείωση των ιχθυοαποθεμάτων και μαρασμό της παράκτιας αλιείας. Να σημειωθεί ότι η παράκτια αλιεία καλύπτει το 95% της αλιευτικής οικονομίας της Ελλάδας.
Η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει έως σήμερα στον τομέα της αλιείας προβλήματα που η επίλυσή τους προϋποθέτει τη θέσπιση ΑΟΖ.
Η ΑΟΖ και οι περίκλειστοι γείτονες - Η περίπτωση της ΠΓΔΜ και η Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995
Στην υφαλοκρηπίδα η άσκηση δικαιωμάτων εξερεύνησης και εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων δεν υπόκειται σε περιορισμούς. Τα δικαιώματα του παράκτιου κράτους είναι αποκλειστικά και απόλυτα. Οιαδήποτε δραστηριότητα τρίτων (κράτους, επιχειρήσεων, ερευνητικών φορέων) εξαρτάται απολύτως από τη συναίνεση του παράκτιου κράτους (άρθρο 77, παρ. 2, Σύμβ. Η.Ε.). Πρόκειται για ένα σοβαρό συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι της ΑΟΖ.
Η θέσπιση της ΑΟΖ παρακολουθείται από ένα πλέγμα όχι μόνο δικαιοδοσιών και δικαιωμάτων, αλλά και υποχρεώσεων, σχετικά με τους ζώντες πόρους, δηλαδή με την αλιεία. Ιδιαίτερη σημασία για το Αιγαίο έχει η πρόβλεψη της Σύμβ. Η.Ε. (άρθρο 62) ότι το παράκτιο κράτος προσδιορίζει τις δυνατότητές του για την εκμετάλλευση ζώντων πόρων της ΑΟΖ. Στην περίπτωση δε που δεν έχει τη δυνατότητα να αλιεύσει όλο τον επιτρεπόμενο όγκο, παρέχει σε άλλα κράτη πρόσβαση στο πλεόνασμα του επιτρεπόμενου αλιεύματος. Η συμμετοχή στην εκμετάλλευση αυτού του πλεονάσματος είναι δικαίωμα για δύο κατηγορίες κρατών: α. για γεωγραφικά μειονεκτούντα κράτη, όπως προσδιορίζονται στο άρθρο 70 της Σύμβ. Η.Ε. και β. για τα κράτη χωρίς ακτές (άρθρο 69, Σύμβ. Η.Ε.).
Το γειτονικό μας κράτος που μπορεί να υπαχθεί στη δεύτερη κατηγορία είναι η ΠΓΔΜ. Η θέσπιση ΑΟΖ στο Αιγαίο προσφέρει σ’ αυτό το χωρίς ακτές γειτονικό μας κράτος μια σημαντική νομιμοποίηση: να ζητήσει από την Ελλάδα τον καθορισμό του επιτρεπόμενου αλιεύματος και της δυνατότητάς να αλιεύει το σύνολό του. Στόχος του αιτήματος θα είναι να παρασχεθεί στο γειτονικό κράτος πρόσβαση στο τυχόν πλεόνασμα αλιεύματος σε ΑΟΖ που θα θεσπιζόταν για το Αιγαίο (άρθρο 62, παρ. 2, Σύμβ. Η.Ε.). Άρνηση της Ελλάδας να καθορίσει το επιτρεπόμενο αλίευμα ή να κατανείμει το τυχόν πλεόνασμα γεννά διάφορα προς επίλυση (άρθρο 297, παρ. 3β, Σύμβ. Η.Ε.) με τις προβλεπόμενες διαδικασίες.
Έχει υποστηριχθεί ότι “αναγνωρίζεται κατ’ αρχήν δικαίωμα συμμετοχής του περίκλειστου κράτους σε περισσότερες από μία ΑΟΖ”, δηλαδή, στην περίπτωση του γειτονικού κράτους, στο Αιγαίο και τον Εύξεινο ή και την Αδριατική, με την πρόσθετη παρατήρηση όμως ότι αυτό το δικαίωμα μπορεί να περιοριστεί εάν οι συνθήκες το επιβάλλουν.
Όμως, ανεξάρτητα από το ενδεχόμενο να προσφέρονται ΑΟΖ και άλλων κρατών, εκτός απ’ αυτή του Αιγαίου, για το αίτημα πρόσβασης σε τυχόν πλεόνασμα αλιεύματος, η Ελλάδα έχει ήδη αποδεχθεί την εφαρμογή υπέρ της ΠΓΔΜ των διατάξεων της Σύμβ. Η.Ε., εάν συντρέξουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις.
Με το άρθρο 13 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας της 13ης Σεπτεμβρίου του 1995 μεταξύ Ελλάδος και ΠΓΔΜ έχει γίνει αποδεκτό ότι η δεύτερη συμβαλλόμενη υπάγεται στην περίπτωση του εδαφικά περίκλειστου κράτους (land-locked state) και ότι τα συμβαλλόμενα μέρη θα καθοδηγούνται από τις εφαρμόσιμες διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας κατά το δυνατό και στην πράξη και όταν θα συνάπτουν τις συμφωνίες που προβλέπονται στο άρθρο 12. Αυτό το άρθρο προβλέπει και διμερείς συμφωνίες σε περιοχές κοινού ενδιαφέροντος. Είναι προφανές ότι η Ελλάδα αποδέχτηκε όρο που μόνο το αντισυμβαλλόμενο κράτος έχει συμφέρον να επικαλεστεί.
Η θέσπιση λοιπόν ΑΟΖ στο Αιγαίο προσφέρει στην ΠΓΔΜ την απαιτούμενη προϋπόθεση να επικαλεστεί τις προαναφερθείσες διατάξεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας και της Σύμβ. Η.Ε., να ζητήσει την τήρησή τους από την Ελλάδα, να προβάλει αμφισβητήσεις ως προς το τυχόν πλεόνασμα και να εγείρει αξιώσεις συμμετοχής. Θα θεμελίωνε έτσι ειδικά οικονομικά συμφέροντα στο Αιγαίο.
Το αίτημα για πρόσβαση σε πλεόνασμα του επιτρεπόμενου αλιεύματος έχει περιορισμένη σημασία, όταν είναι δεδομένες και αδιατάρακτες οι σχέσεις καλής γειτονίας μεταξύ του περίκλειστου και του παράλιου κράτους. Ενδεχομένως αυτή η πρόσβαση να ενισχύει κιόλας υφιστάμενες σχέσεις φιλίας και συνεργασίας. Κι ακόμα δεν προσθέτει ζητήματα εάν πρόκειται για θαλάσσια περιοχή ως προς την οποία δεν υφίστανται εκκρεμότητες με τρίτο κράτος.
Στην περίπτωση όμως του Αιγαίου δεν συντρέχει καμία απ’ αυτές τις προϋποθέσεις. Η στάση των κυβερνήσεων της ΠΓΔΜ στο κρίσιμο θέμα της ονομασίας -με τις προεκτάσεις του- παραμένει αδιάλλακτη. Η θέσπιση λοιπόν ΑΟΖ στο Αιγαίο μπορεί να προσθέσει σ’ αυτά τα ζητήματα και ζήτημα άσκησης αλιευτικών δικαιωμάτων. Ζήτημα που θα συναντούσε στο Αιγαίο το άλλο, το ήδη ανοικτό και κρίσιμης σημασίας, που έχουν γεννήσει οι ισχυρισμοί της Τουρκίας για την ίδια αυτή θάλασσα.
Πηγή: newsbomb.gr
»
Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011
Διοργανώνεται στην Κρήτη το 10ο Διεθνές Συνέδριο με θέμα την ενέργεια από Ελληνες Ακαδημαϊκούς του ΕΜΠ με ομιλητές και από την ... "Μακεδονία"!!!
Στον κατάλογο ομιλητών, όπως θα δείτε κι εσείς συμπεριλαμβάνονται ομιλητές από την... Μακεδονία!!!!!!
Πρόεδρος του Συνεδρίου είναι ο καθηγητής ΕΜΠ Περικλής Μπούρκας και (όπως κι εσείς θα δείτε στο επισυναπτόμμενο pdf) όλες τις κύριες θέσεις του συνεδρίου καταλαμβάνουν Ελληνες ενώ και στην Επιτροπή του Συνεδρίου βλέπουμε τα ονόματα πολλών Ελλήνων καθηγητών.
Εδώ φυσικά υπάρχουν εύλογα ερωτήματα...
Είναι δυνατόν σε ένα επιστημονικό διεθνές Συνέδριο που διοργανώνεται στην Ελλάδα να μην χρησιμοποιείται η επίσημη ονομασία FYROM που είναι σύμφωνη με τις αποφάσεις του ΟΗΕ;
Και επιτέλους ούτε ένας από τους συμμετέχοντες Ελληνες καθηγητές δεν απαίτησε να αλλαχθεί η λέξη "Μακεδονία" που χρησιμοποιείται στο επίσημο πρόγραμμα του συνεδρίου για τους Σλαβοσκοπιανούς καθηγητές;
(Δείτε στο επισυναπτόμενο αρχείο του προγράμματος στην σελίδα 8 στην θέση 714-181 και στην σελίδα 10 στην θέση 714-192)
Καλούνται όλοι οι Ελληνες πατριώτες να διαμαρτυρηθούν για την επαίσχυντη προδοτική αδιαφορία των υπευθύνων και με μηνύματα στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις των Ελλήνων καθηγητών να απαιτήσουν την αλλαγή κάθε προσβλητικής για την χώρα μας αναφοράς.
Παρακάτω σας παραθέτω το επίσημο πρόγραμμα του Συνεδρίου:
http://www.iasted.org/
Την σελίδα της εταιρείας που διοργανώνει το Συνέδριο:
http://www.iasted.org/
Καθώς και την ιστοσελίδα του ΕΜΠ όπου παρουσιάζεται ο πρόεδρος του Συνεδρίου Περικλής Μπούρκας:
http://www.ece.ntua.gr/index.
Το email του για όσους επιθυμούν να του στείλουν τα σχετικά είναι:pbourkas@central.ntua.gr
Πηγή: koukfamily.blogspot.com
»
Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011
Σάλος από ποντιακά τραγούδια μίας 10χρονης στην τουρκική τηλεόραση.
Οι εμφανίσεις της μικρούλας Μπιούσρα προκαλούν κάθε φορά φρενίτιδα ενθουσιασμού στους Τούρκους τηλεθεατές, ανεβάζοντας σε δυσθεώρατα ύψη τις τηλεθεάσεις στους σταθμούς που εμφανίζεται, με τα ποντιακά της τραγούδια και τους χορούς της, συνοδεία ελληνικότατης ποντιακής λύρας.
Ήδη υπάρχουν πληροφορίες στην ελληνική ΕΥΠ, ότι Τούρκος στρατηγός την περασμένη Πέμπτη σε συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας της Τουρκίας –το περίφημο MGK- ανακοίνωσε ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα για πιθανή αναβίωση του ποντιακού αντάρτικου λόγω της απήχησης που έχει η Πόντια πιτσιρίκα στην τουρκική τηλεόραση. Προχωρώντας τα σενάρια επιστημονικής φαντασίας, ο Τούρκος στρατηγός Οσμάν Μπαϊκούς είπε ότι πιθανά το 10χρονο κορίτσι να είναι η φανερή κορυφή μίας υπόγειας προσπάθειας αναβίωσης του ποντιακού αντάρτικου στην τουρκική επικράτεια και ότι αυτή η προσπάθεια πριμοδοτείται από τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες.
Φυσικά οι παριστάμενοι ανώτατοι στρατιωτικοί ηγέτες απέρριψαν κάθε περίπτωση ελληνικής ποντιακής προβοκάτσιας μέσα στην Τουρκία φρόντισαν όμως να στείλουν το μήνυμα σε Ερντογάν και Γκιουλ ότι «δεν πρέπει να είναι τόσο ανοιχτοί στην επίθεση φιλίας από την πλευρά της Ελλάδας».
Όπως τόνιζαν στο newsbomb.gr εξέχοντες Τούρκοι δημοσιογράφοι, όσο θα φτάναμε στις τουρκικές εκλογές της 12ης Ιουνίου, η σύγκρουση των «πασάδων» της Άγκυρας, δηλαδή αυτής της κατηγορίας Τούρκων αξιωματούχων που ανήκουν στο λεγόμενο «βαθύ κράτος» της Τουρκίας, με τους νεωτεριστές Ερντογάν και Γκιουλ, θα παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Το διακύβευμα θα είναι αν θα πρέπει η Άγκυρα να έχει μια βαθύτερη συνεννόηση με την Αθήνα ή αν θα πρέπει να μπούμε σε μια νέα ψυχροπολεμική περίοδο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
Πηγή: newsbomb.gr
»
Σάββατο 30 Απριλίου 2011
“Έφυγε’’ ο Λάκης Σάντας. Καλό ταξίδι!!!
Ο Λάκης Σάντας γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 1922 στην Πάτρα, όπου τότε υπηρετούσε ο πατέρας του ως δημόσιος υπάλληλος. Οι γονείς του κατάγονταν από το χωριό Πηγαδισάνοι της Λευκάδας με τη μητέρα του να κατάγεται και από την Αρκαδία.
Το 1934, η οικογένεια Σάντα εγκαθίσταται στην Αθήνα. Τελειώνει το γυμνάσιο το 1940 και αμέσως μετά εισάγεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Θα αποφοιτήσει μετά την απελευθέρωση.
Τη νύχτα της 30ής προς 31η Μαΐου θα κατεβάσει, μαζί με το φίλο του Μανόλη Γλέζο τη χιτλερική σημαία από το βράχο της Ακρόπολης. Το 1942 εντάσσεται στο ΕΑΜ και λίγο αργότερα στην ΕΠΟΝ. Το 1943 βγαίνει στο βουνό με τον ΕΛΑΣ. Πήρε μέρος σε αρκετές μάχες στην Αιτωλοακαρνανία, τη Φθιώτιδα και την Αττικοβοιωτία και το 1944 τραυματίστηκε.
Το 1946 εξορίζεται στην Ικαρία. Το 1947 φυλακίζεται στην Ψυττάλεια απ’ όπου το 1948 στέλνεται στην Μακρόνησο. Θα διαφύγει στην Ιταλία και θα ζητήσει πολιτικό άσυλο στον Καναδά, όπου θα ζήσει μέχρι το 1962. Το 1963 επιστρέφει στην Ελλάδα.
Η οικογένειά του ευχαριστεί θερμά τον διευθυντή, τους γιατρούς και τους νοσηλευτές του Κέντρου Αναπνευστικής Ανεπάρκειας στη Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας (Μ.Α.Θ.) του νοσοκομείου "Σωτηρία", που έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να τον σώσουν.
Ο ίδιος ο Λάκης Σάντας περιγράφει τη νύχτα της 30ης προς την 31η Μαΐου του 1941, σε κείμενό του που υπάρχει στο αρχείο του Ηλία Πετρόπουλου.
«Λύσαμε το συρματόσχοινο και τραβήξαμε για να την κατεβάσωμε. Μα την είχαν μπλέξει στην κάτω άκρη της με τρία συρματόσχοινα που στήριζαν τον κοντό. Κρεμιόμαστε και οι δυο για την κατεβάσωμε, μα δεν κατέβαινε. Αρχίσαμε με τη σειρά να σκαρφαλώνουμε στον σιδερένιο κοντό για να τη φτάσωμε και να την κόψωμε. Μα ήταν αδύνατο να τη φτάσωμε. Κουρασμένοι σταθήκαμε για λίγο κι απογοητευτήκαμε, σκεφτόμαστε τι να κάνωμε. Να φύγωμε χωρίς τη σημαία λάφυρο, δεν το σκεφτήκαμε ούτε στιγμή. Και μέσα στην ένταση της σκέψης μας, σκεφτήκαμε να σπάσωμε τα τρία συρματόσχοινα για να μπορέσωμε να τη σπάσωμε».
«Με χέρια και με δόντια» κατάφεραν να κατεβάσουν το σύμβολο του ναζισμού. Έσκισαν τον αγκυλωτό σταυρό και την υπόλοιπη σημαία την πέταξαν στη σπηλιά. «Ακούσαμε το γδούπο της και ησυχάσαμε», καταλήγει η διήγησή του.
Συλλυπητήρια μηνύματα
«Στο πρόσωπό του ο Ελληνισμός αναγνωρίζει τον πιο αγνό πατριωτισμό. Εκείνο που τον έκανε να αναζητά τι μπορούσε να δώσει και όχι τι να πάρει από την Πατρίδα», σημειώνει ο πρόεδρος της ΝΔ κ. Αντώνης Σαμαράς.«Ας κρατήσουμε, σήμερα, την παρακαταθήκη του αυτή. Αλλά και το πρότυπο μιας σεμνής ζωής γεμάτης αγώνες, προσφορά και περηφάνια. Η μνήμη του θα είναι αιώνια», υπογραμμίζει ο κ. Σαμαράς.
Το ΚΚΕ εκφράζει τη θλίψη του για το θάνατο του αγωνιστή Λάκη Σάντα που με τόλμη συμμετείχε το Μάη του 1941 στο κατέβασμα της ναζιστικής σημαίας από τον βράχο της Ακρόπολης.
Στη συνέχεια μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ και του ΕΛΑΣ με το όπλο πολέμησε κατά των κατακτητών και των συνεργατών τους.
Ο Απόστολος Σάντας ήταν μοναδικός γιατί ανέβασε τις αξίες του ήθους, της ηθικής και της ανιδιοτέλειας στα ύψη, αναφέρει σε συλλυπητήριο μήνυμά του ο Συνασπισμός.
"Διέτρεξε όλη του τη ζωή και την αγωνιστική του διαδρομή με απίστευτη σεμνότητα, πράγμα το οποίο κάνει σήμερα την απώλειά του ακόμη μεγαλύτερη. Η Αριστερά και ολόκληρος ο ελληνικος λαός θα τον έχουν πάντα στην καρδιά τους και στη μνήμη τους" επισημαίνει η Δημοκρατική Αριστερά.
"Σήμερα αποχαιρετάμε έναν γνήσιο πατριώτη και αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης, έναν άνθρωπο που έγραψε μία από τις πιο λαμπρές σελίδες της ελληνικής ιστορίας. Με την κίνησή του να κατεβάσει μαζί με τον Μανώλη Γλέζο τη σημαία του φασισμού από τον Ιερό Βράχο, θα αποτελεί για πάντα πηγή έμπνευσης για την πατρίδα και τις επόμενες γενιές. Ο Λάκης Σάντας αφήνει πίσω του μια κληρονομιά που προκαλεί σεβασμό και δέος. Υπήρξε αληθινός ήρωας, πρόσωπο-σύμβολο για την Ελλάδα, που δεν εξαργύρωσε την προσφορά του και δεν αντάλλαξε τον πατριωτισμό και το δημοκρατικό μεγαλείο του. Καλούμαστε όλοι να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη του. Στους δικούς του ανθρώπους εκφράζω τα πιο θερμά μου συλλυπητήρια" αναφέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας.
ΠΗΓΗ
»
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
